Wiedziałem, że się tu spotkamy, profesor McGonagall.
Witam pana profesora.
Czy te pogłoski są prawdziwe?
Obawiam się, że tak. Na szczęście
i nieszczęście.
- Co z chłopcem? - Hagrid go przyniesie.
Czy to rozsądne tak ważną misję powierzać Hagridowi?
Moja droga, ja własne życie bym mu powierzył.
Profesorze Dumbledore, profesor McGonagall.
Nie było żadnych trudności?
Żadnych. Biedaczek zasnął jak lecieliśmy nad Bristolem.
Nie zbudźcie go.
Proszę.
Uważasz, że można go tu zostawić?
Obserwowałam ich cały dzień. To najgorsi Mugole na świecie.
To jego jedyna rodzina.
Będzie sławny wśród nas.
- Wszyscy poznają jego imię. - Właśnie.
Niech podrośnie dalej od tego wszystkiego,
aż nadejdzie czas.
Nie rozklejaj się. Nie żegnasz chłopca na zawsze.
Powodzenia,
Harry Potterze.
HARRY POTTER l KAMlEŃ FlLOZOFlCZNY
Wstawać! Dosyć spania!
No już!
Wstawaj, kuzynie! ldziemy do ZOO.
- Jest nasz kochany jubilat. - Wszystkiego najlepszego.
Zrób śniadanie, i niczego nie spal.
Tak, ciociu.
W urodziny Dudziaczka wszystko musi być doskonałe.
Szybciej!
- Daj mi kawę. - Dobrze wujku.
Prawda, że wspaniałe?
- lle ich jest? - 36. Sam liczyłem.
Rok temu było trzydzieści siedem!
Tak, ale niektóre są znacznie większe.
- Mam to w nosie! - Powiem ci, co zrobimy.
Jak wyjdziemy, kupimy ci jeszcze dwa prezenty.
Na pewno w ZOO będzie wspaniale.
Ostrzegam cię!
Jeden wyskok,
a nie dostaniesz jeść przez tydzień!
Wsiadaj!
PAWlLON Z GADAMl
Niech on się ruszy!
Rusz się!
- Rusz się! - On śpi!
Ale nudziarz.
Nie przejmuj się. Nie rozumie, jak to jest leżeć tak cały dzień,
a ludzie gapią się na ciebie.
Ty mnie słyszysz?
Nigdy nie gadałem z wężem.
Często rozmawiasz z ludźmi?
Jesteś z Birmy? Jak tam jest? Tęsknisz do rodziny?
WYCHOWANY W NlEWOLl
To tak jak ja. Nie znałem moich rodziców.
Mamo, tato! Patrzcie, co robi ten wąż!
Dzięki.
Nie ma za co.
Wąż!
Mamo!
Syneńku, jakżeś ty tam wszedł?
- Mamo, ratuj mnie! - Co ty tam robisz?
Zaraz cię wysuszymy, kochanie.
- Co to było? - Nie wiem!
Szyba była, a potem zniknęła, jak zaczarowana!
Nie istnieje nic takiego, jak czary!
PAN HARRY POTTER, K OMÓRKA POD SCHODAMl, PRlVET DRlVE 4
Marge się rozchorowała.
- Harry dostał list! - Oddawaj! To moje!
A kto by pisał do ciebie?
Żaden list już tędy nie wleci!
Miłego dnia, kochanie.
Sio! Jazda!
Nareszcie niedziela.
Najlepszy dzień w tygodniu. Dlaczego, Dudley?
- Bo listy nie przychodzą? - Zgadza się, Harry.
Nie przyjdzie żaden.
Nie będzie dziś koszmarnych listów!
Żadnego głupiego listu. Żadnego!
Ani jeden list dzisiaj...
Mamo, zrób coś!
Dosyć! Co to ma być?
Skąd one się tu wzięły?
Dawaj to!
Dawaj ten list!
Puszczaj!
To moje listy! Zostawcie mnie!
Wynosimy się stąd! Tam, gdzie nas nikt nie znajdzie!
Tata zwariował.
WSZYSTKlEGO NAJLEPSZEGO
Pora na życzenie.
Kto tu jest?
Przepraszam.
Ma się pan natychmiast wynieść! To włamanie i najście!
Cicho siedź, nadęty grubasie.
Byłeś niemowlakiem, Harry, jak cię ostatnio widziałem.
Przybyło ci ciałka, zwłaszcza na brzuchu.
Ale ja nie jestem Harry.
Harry to ja.
No jasne, że to ty.
Mam coś dla ciebie.
Usiadłem na tym,
ale da się zjeść.
Sam go piekłem i ozdabiałem.
HARRY'EMU W DNlU URODZlN
Dziękuję.
Nie co dzień, chłopcze, kończy się jedenaście lat.
Przepraszam,
kim pan jest?
Rubeus Hagrid - strażnik kluczy i gajowy w Hogwarcie.
- Słyszałeś już o Hogwarcie? - Niestety nie.
Nie wiesz, gdzie twoi starzy się tego nauczyli?
Czego?
Jesteś czarodziejem.
Kim jestem?
Czarodziejem! l to diabelnie dobrym. Choć trzeba cię podszkolić.
To pomyłka.
Jaki ze mnie czarodziej.
Jestem tylko...
Harry. Tylko Harry.
Słuchaj, czy nigdy nie przytrafiło ci się nic dziwnego?
Coś niezrozumiałego, gdy byłeś zły czy przestraszony?
"Szanowny Panie Potter, mamy zaszczyt powiadomić,
że został Pan przyjęty do Szkoły Magii i Czarodziejstwa".
Nie zgadzam się! Obiecaliśmy sobie, że skończymy z tymi bzdurami.
Wiedzieliście?
l nie powiedzieliście mi, że jestem czarodziejem?
Wiedzieliśmy. To wina mojej wspaniałej siostry.
Nasi rodzice byli tacy dumni, gdy dostała taki sam list.
"Mamy w rodzinie czarownicę".
A tylko ja wiedziałam, kim była naprawdę. Dziwadłem!
Zjawił się Potter, urodziłeś się ty. Wiedziałam, że będziesz tak samo
dziwny i nienormalny jak oni.
Twoja matka wyleciała w powietrze, a ty wylądowałeś u nas.
Mówiliście, że rodzice zginęli w wypadku.
Lily i James mieliby zginąć w wypadku?
Co za brednie! Skandal!
On nie pojedzie!
Niby taki Mugol, jak ty, miałby chłopaka zatrzymać?
Mugol?
Pozamagiczny gość. Zapisany był do Hogwartu od urodzenia!
To najlepsza szkoła magii i czarodziejstwa!
Dyrektor to największa szycha pod słońcem:
Albus Dumbledore.
Nie zapłacę żadnemu wariatowi za uczenie magicznych sztuczek!
Nigdy nie obrażaj Albusa Dumbledora w mojej obecności.
Nikomu o tym nie mów w Hogwarcie.
- Nie wolno mi czarować. - Jasne.
My tu gadu, gadu... A trzeba ruszać.
Chyba, że wolisz zostać.
"Wszyscy studenci powinni posiadać jeden cynowy kociołek, rozmiar 2.
Jeśli mają chęć, mogą wziąć sowę, kota lub ropuchę".
Dostanę to w Londynie?
Jak wiesz, gdzie szukać.
Hagrid! To, co zawsze?
Nie dzisiaj. Mam na głowie sprawy Hogwartu.
- Pomagam Harry'emu robić zakupy. - Na mą duszę!
To Harry Potter!
Wrócił pan, panie Potter. Witamy.
Jestem Doris Crockford. Miło pana tu widzieć.
Harry Potter. To zaszczyt poznać cię wreszcie.
Witam. Harry, to profesor Quirrell.
Uczy Obrony Przed Czarną Magią.
Cieszę się.
Wyjątkowo fajne zajęcia. Choć ty ich nie potrzebujesz, nie?
Chodźmy. Musimy zrobić zakupy.
Do widzenia.
Widzisz? Jesteś sławny.
Nie rozumiem dlaczego. Skąd oni wiedzą, kim jestem?
Nie mnie z tobą o tym gadać.
Witaj, Harry, na ulicy Pokątnej.
Tu kupisz pióro i atrament.
A tu graty potrzebne do czarowania.
Nowa miotła wyścigowa!
Zobaczcie, to Nimbus 2000!
To najszybszy model.
Jak ja za to zapłacę? Nie mam pieniędzy.
Twoje pieniądze są w banku Gringotta. Nie ma bezpieczniejszego miejsca.
Hagrid.
- Co to za stwory? - Gobliny.
Sprytne, ale niezbyt towarzyskie. Trzymaj się blisko mnie.
Pan Harry Potter chce dokonać wypłaty.
Czy pan Harry Potter ma swój klucz?
Chwilunia, zaraz znajdę.
Mam skubańca!
l mam jeszcze coś.
Profesor Dumbledore dał list.
Na temat Sam-Wiesz-Czego w krypcie Sam-Wiesz-Której.
Rozumiem.
Krypta 687.
Lampę, proszę.
Klucz, proszę.
Starzy nie zostawiliby cię bez kasy.
- Krypta 713. - A tutaj co jest?
Nie mogę powiedzieć. Sprawy Hogwartu. Bardzo tajne.
Odsunąć się.
Lepiej nikomu o tym nie mówić.
Nie mam jeszcze różdżki.
ldź do Ollivandera. On ma najlepsze.
Zaczekaj tam na mnie. Przyjdę, jak załatwię to i owo.
Dzień dobry.
Zastanawiałem się, kiedy tu pana zobaczę.
Pamiętam, jak twoi rodzice weszli tu po swoje pierwsze różdżki.
Proszę.
No, machnij!
Ta nie pasuje.
A może...
Nie. Stanowczo nie ta. Nie szkodzi...
A może...
Ciekawe. Bardzo ciekawe.
Co jest takie ciekawe?
Pamiętam każdą różdżkę, którą sprzedałem.
Otóż Feniks, którego pióro z ogona jest w pana różdżce,
uronił drugie pióro.
Ale tylko jedno.
Ciekawe, że pisana jest panu różdżka, której bliźniaczka zrobiła ten znak.
Czyja była ta różdżka?
Nie wymieniamy tego imienia.
Różdżka sama sobie wybiera czarodzieja.
Nie wiadomo, dlaczego.
Ale... wiadomo, że dokona pan wielkich czynów.
Ten-Którego-lmienia Nie-Wolno-Wymawiać
czynił wielkie rzeczy. Straszne,
ale wielkie!
Najlepsze życzenia!
Wszystko gra? Coś taki cichy?
On zabił mamę i tatę? Ten, co zrobił mi to?
Czuję, że znasz prawdę.
Słuchaj, bo to bardzo ważne. Nie każdy czarodziej jest dobry.
Kilkanaście lat temu żył czarownik, który był zły jak diabli.
Nazywał się V... Nazywał się V...
Może wolisz napisać.
To nic nie da. Dobra... Voldemort.
Voldemort?
Były to ciężkie czasy.
Voldemort zebrał sojuszników i zabrał ich na Ciemną Stronę.
Ktokolwiek mu się oparł, zginął.
Twoi rodzice walczyli z nim.
A na kogo się ten drań zawziął, musiał zginąć.
Każdy. Normalnie, każdy. Z wyjątkiem ciebie.
Mnie? Voldemort chciał mnie zabić?
Tak. Ten znak na twoim czole to nie zwykła blizna.
Takie znamię pojawia się tylko gdy ktoś rzuci na ciebie zły urok.
Co się stało z Sam-Wiesz-Kim?
Gadają, że umarł.
Ale to bzdura.
Czuję w kościach, że choć jest słaby, kręci się tu.
Jedno wiem. Jest coś w tobie, co mu wtedy przeszkodziło.
Dlatego jesteś sławny i każdy zna twoje imię.
Ty jeden przeżyłeś.
Co się gapicie?
Jak późno! Muszę zmiatać. Dumbledore strasznie potrzebuje...
spotkać się ze mną.
Masz pociąg za 10 minut.
Nie zgub biletu, to bardzo ważne.
Peron 9 i 3/4?
Hagrid, tu jest błąd. Napisali 9 i 3/4.
Taki nie istnieje.
Proszę zamykać drzwi!
Przepraszam.
Przepraszam. Proszę pana!
Z peronu ósmego.
Gdzie mam szukać peronu 9 i 3/4?
- 9 i 3/4? Dobrze się bawisz, mały? - Co rok to samo! Tłumy Mugoli!
- Mugole? - Peron 9 i 3/4 tutaj.
Dobra, Percy, ty pierwszy.
- Fred, no jazda! - To George!
l ty, kobieto, mienisz się
- naszą matką? - Wybacz, George.
Żartowałem. Jestem Fred.
Przepraszam!
Chciałem spytać, jak...
Jak się dostać na ten peron? Ron też pierwszy raz jedzie do Hogwartu.
Musisz wejść w ścianę między 9 i 10 peronem.
Jak się denerwujesz, pobiegnij.
Powodzenia.
Przepraszam.
Wolne? Wszędzie straszny tłok.
Siadaj.
Nazywam się Ron. Ron Weasley.
Harry. Harry Potter.
To prawda? Słuchaj, ty na serio masz...
Co?
Bliznę.
- Jasne. - Więc to prawda!
- Coś z bufetu, chłopcy? - Nie, dzięki. Mam swoje.
Biorę wszystko.
- Fasolki wszystkich smaków? - Dokładnie wszystkich.
Jest mięta i czekolada, ale też szpinak,
flaki i wątróbka.
George raz połknął glutowatą.
Czekoladowe żaby?
Zaczarowane. Najważniejsze są karty ze zdjęciami czarodziejów.
Mam już z pięćset.
Uważaj!
Fatalnie. Są dobre tylko na jeden skok.
Mam Dumbledora!
Mam takich sześć.
Zniknął.
Nie będzie tam sterczał przez cały dzień!
To jest Parszywek. Paskudny, co nie?
Odrobinę.
Fred dał mi zaklęcie, które zmienia kolor. Pokazać?
Jasne.
Słoń...
Nie widzieliście ropuchy? Neville swoją zgubił.
- Nie. - Czarujecie? No, słucham.
Słońce, kwiatek, żądło, orzech, szczur ma w żółtym być kolorze.
To prawdziwe zaklęcie? Za dobre to ono nie jest.
Próbowałam kilku prostych zaklęć dla wprawy. Wszystkie zadziałały.
Patrzcie.
Oculus Reparo.
Teraz lepiej, co?
Coś takiego! Ty jesteś Harry Potter!
Hermiona Granger. A ty kto?
Jestem Ron Weasley.
Fajnie. Załóżcie czarne szaty. Zaraz wysiadamy.
A ty masz nos czymś ubrudzony. O tutaj.
Pierwszoroczni za mną!
Do mnie! Ruszać się! No już, migiem!
- Cześć, Harry. - Hej, Hagrid.
A teraz, do łodzi, za mną.
Witam w Hogwarcie.
Zaraz przekroczycie ten próg, by dołączyć do reszty uczniów.
Wcześniej przydzielimy was do waszych domów.
Zwą się: Gryffindor, Hufflepuff, Ravenclaw i Slytherin.
Zastąpią wam one domy rodzinne.
Za osiągnięcia otrzymacie punkty,
za złamanie zasad odejmiemy je.
Dom, który zbierze najwięcej punktów, zdobywa Puchar Domów.
Teodora!
Przepraszam.
Ceremonia przydziału odbędzie się za chwilę.
To prawda co mówili w pociągu.
Harry Potter zaszczycił Hogwart.
To jest Crabbe, to Goyle.
A ja Malfoy.
Draco Malfoy.
Bawi cię moje imię? Nie musisz się przedstawiać.
Rudzielec, szata po starszym bracie... To na pewno Weasley.
Niektóre rodziny czarodziejów są od innych lepsze.
Nie warto zadawać się z gorszymi. Ja cię wprowadzę.
Sam zdecyduję, kto jest gorszy.
Pora zaczynać. Za mną.
Sufit jest zaczarowany, żeby wyglądał jak niebo w nocy.
Czytałam o tym w Historii Hogwartu.
Ustawcie się tutaj.
Zanim zaczniemy, profesor Dumbledore pragnie coś powiedzieć.
Jak co roku muszę ogłosić parę ważnych spraw.
Pierwszoroczni muszą wiedzieć, że wstęp do lasu jest niedozwolony.
Nasz woźny, Filch,
prosił bym przypomniał, że wejście na korytarz na trzecim piętrze
jest zabronione
dla tych, którzy nie chcą bardzo bolesnej śmierci.
Dziękuję.
Gdy kogoś wyczytam, podejdzie tutaj.
Włożę mu na głowę Tiarę Przydziału, która wyznaczy wam wasze domy.
Hermiona Granger!
O nie. Spokojnie.
Psychiczna jakaś. Mówię ci.
No tak! Dobra.
Jasne! Gryffindor!
Draco Malfoy.
Slytherin!
Każdy podły czarodziej był w Slytherinie.
Susan Bones.
Harry, co ci jest?
Nic. Zupełnie nic.
Zobaczmy... Już wiem!
Hufflepuff!
Ronald Weasley!
Kolejny Weasley! Dobrze wiem, dokąd cię wysłać!
Gryffindor!
Harry Potter!
Trudna sprawa.
Mnóstwo odwagi. Umysł też dość tęgi.
Talent i przede wszystkim potrzeba sprawdzenia się.
Gdzie by cię przydzielić?
Tylko nie Slytherin.
Nie do Slytherinu?
Mógłbyś być kimś wielkim. Widzę to.
A Slytherin, bez wątpienia, pomaga osiągnąć wielkość.
Skoro nie chcesz...
Niech będzie... Gryffindor!
Proszę o uwagę.
Czas zacząć ucztę.
Jestem pół na pół. Mama czarownica, tata Mugol.
Był wstrząśnięty, gdy się dowiedział.
Percy, kto siedzi obok profesora Quirrella?
Profesor Snape. Opiekun Slytherinu.
- Czego uczy? - Eliksirów.
Ale macza palce w czarnej magii. Poluje na miejsce Quirrella.
Co ja widzę? Nowi? Witam was w Gryffindorze.
To Krwawy Baron!
Sir Nicholasie? Jak tam wakacje?
Kiepsko. Nie zaproszono mnie na Polowanie Bezgłowych.
To Prawie Bezgłowy Nick!
Dla ciebie sir Nicholas, chłopcze.
Coś tu nie gra. Co to "prawie" oznacza?
Właśnie to?
Gryfoni, szybciej proszę. ldziemy.
Krukoni, za mną.
Tędy.
To najkrótsza droga do dormitoriów.
Uwaga na schody. Robią numery.
Trzymajcie się mnie. Szybciej. Ruszajcie się.
Ten obraz się rusza.
- Popatrz na ten. - Ma na ciebie oko.
Co to za dziewczyna?
Witamy w Hogwarcie.
- Podaj hasło. - Caput Draconis.
Chodźcie za mną. Szybko. Bardzo proszę, tutaj!
Podejdźcie tu.
Witam w salonie Gryfonów.
Sypialnie chłopców są na górze po lewej stronie. Dziewcząt, po prawej.
Wasze rzeczy już na was czekają.
Udało się!
Dobrze, że McGonagall nie ma, bo dałaby nam popalić.
Ale fajny numer!
Dziękuję za tę uwagę.
Może transmutacja was obu w zegarki byłaby stosowniejsza.
- Wtedy choć jeden byłby na czas. - Zgubiliśmy się.
No to może w mapę? Traficie bez niej na swoje miejsca?
Nie będzie tu machania różdżkami ani głupich zaklęć.
Zatem pewnie niewielu doceni wielką sztukę, jaką jest tworzenie mikstur.
Jednakże dla garstki wybranych,
którzy posiadają predyspozycje,
chętnie pokażę, jak opanować umysł i usidlić zmysły.
Powiem, jak
ujarzmić sławę, uwarzyć chwałę, a nawet położyć kres śmierci.
Są też i tacy, którzy przybyli do Hogwartu z takimi zdolnościami,
że wolą mnie nie słuchać.
Pan Potter.
Nasza nowa, wielka gwiazda.
Co otrzymam, gdy dodam korzeń asfodelusa do nalewki z piołunu?
Nie wie pan? Gdzie będzie pan szukać, jeżeli każę znaleźć bezoar?
Nie wiem.
Co różni mordownik i tojad żółty?
Tego też nie wiem.
Szkoda.
Zdaje się, że sława to nie wszystko.
Prawda, panie Potter?
Dźwięki harfy, wiatru szum. Wodo, wodo, zmień się w rum.
Co Seamus kombinuje z wodą?
Chce zrobić rum. Wczoraj udało mu się wyczarować słabą herbatę...
Poczta.
Pożyczysz mi? Dzięki.
Neville dostał przypominajkę.
Czytałam o nich. Jak czerwienieją, znaczy, że się o czymś zapomniało.
Ale nie pamiętam, o czym zapomniałem.
Ktoś się włamał do Gringotta. "Uważa się, że to robota nieznanych
czarowników lub czarownic. Niczego jednak nie skradziono.
Krypta 713 została wcześniej opróżniona".
To dziwne. Byłem w tej krypcie z Hagridem.
- Dzień dobry, uczniowie. - Dzień dobry, pani Hooch.
Dzień dobry, Amando.
Witam na pierwszej lekcji latania. Stańcie po lewej stronie miotły.
Żwawo!
Wyciągnijcie rękę nad trzonkiem i powiedzcie: "Do mnie!"
- Do mnie! - Do mnie.
Z uczuciem!
- Do mnie! - Do mnie!
Zamknij się, Harry.
Kiedy już chwycicie miotłę, macie na nią wsiąść.
Trzymajcie mocno, bo spadniecie.
Gdy usłyszycie gwizdek, odepchniecie się od ziemi.
Miotły trzymać równo, zawisnąć w powietrzu,
nachylić się i wylądować.
Na mój gwizdek... 3, 2...
Panie Longbottom!
Na dół!
Wracaj natychmiast!
Panie Longb...
Zróbcie miejsce!
Potłukł się?
Złamany nadgarstek. Wstań, biedaku.
Nie wolno latać, zanim nie wrócę ze skrzydła szpitalnego.
Jak kogoś zobaczę na miotle, wyleci z Hogwartu zanim powie "Quidditch".
Widzieliście go?
Gdyby to zabrał, pamiętałby, żeby lądować na tyłku.
Oddawaj to, Malfoy!
Nie! Schowam ją i niech jej Neville szuka!
Może na dachu.
Za wysoko, Potter? Strach cię obleciał?
Harry, nie! Pani Hooch zabroniła.
Zresztą nie umiesz latać.
Co za kretyn.
Oddawaj to, Malfoy, bo zwalę cię z miotły!
Coś takiego?
Złap ją, jeśli umiesz.
- To było wspaniałe! - Dobra robota!
Harry Potter!
Za mną!
Zaczekaj.
Przepraszam, profesorze, mogę zabrać Wooda?
Oczywiście.
Potter, to jest Oliver Wood.
Wood, znalazłam ci Szukającego.
Harry Potter jest nowym Szukającym Gryfonów. Zawsze w niego wierzyłem.
Pierwszoroczny nigdy nie załapał się do drużyny.
- Będziesz najmłodszym graczem... - Stulecia. Według McGonagall.
Nieźle. Wood nam powiedział.
Fred i George też są w drużynie. Pałkarze.
Pilnujemy, żebyś nie oberwał, bo różnie bywa. To ostra gra.
Brutalna, ale od lat nikt nie zginął. Choć czasem ktoś znika...
Zwykle po miesiącu wraca.
Słuchaj, Quidditch jest ekstra. Super zabawa. Dasz sobie radę.
Nie znam jej. A jak zrobię z siebie głupka?
Nie zrobisz. Wiem, co mówię.
Nie mówiłeś, że twój stary też był Szukającym.
Nie wiedziałem.
To okropne. Ona więcej wie o tobie niż ty sam.
Nie tylko ona.
Co się dzieje?
Te schody się ruszają, pamiętacie?
- Chodźcie tu. - Zanim znowu je gdzieś poniesie.
Czy ktoś jeszcze ma przeczucie, że nie powinniśmy tu być?
Nam tu nie wolno być. To przecież trzecie piętro. Zakazane.
Chodźcie!
- To kotka Filcha! - Wiejemy!
Tam są jakieś drzwi!
- Zamknięte! - To koniec! Już po nas!
Odsuńcie się! Alohomora.
Właźcie!
Alohomora?
Standardowa księga zaklęć, rozdział siódmy.
Ktoś tu jest, kochana?
ldziemy.
Już poszedł.
- Myślał, że drzwi są zamknięte. - Bo były.
Już wiem dlaczego.
Pchajcie! Mocniej!
Co oni sobie myślą? Trzymać coś takiego w szkole?
Gdzie ty masz oczy? Nie widziałeś, na czym on stał?
Nie patrzyłem na łapy! Byłem zajęty łbami.
Miał ich trzy!
Stał na klapie. Chyba nie przypadkiem. Pilnuje czegoś.
- Pilnuje? - Zgadza się!
ldę spać, zanim przez was zginiemy lub, co gorsza, nas wyleją.
Powinna ustalić, co jest dla niej najważniejsze.
Quidditch łatwo zrozumieć. W drużynie jest siedmiu graczy:
trzech Ścigających, dwóch Pałkarzy, Obrońca i Szukający,
znaczy ty.
Są trzy rodzaje piłek. Ta się nazywa Kafel.
Ścigający podają sobie Kafla i mają go przerzucić przez jedną z pętli.
Obrońca, znaczy ja, broni pętli. Nadążasz?
Chyba tak. A to co?
Lepiej to weź.
Uważaj, zawraca.
Całkiem, całkiem. Dobrze odbijasz.
Co to jest?
Tłuczek.
Nieźle daje w kość.
Ty jesteś Szukającym.
Więc ciebie interesuje tylko to.
Złoty Znicz.
- Podoba mi się. - Teraz tak.
Poczekaj. Jest strasznie szybki i trudno go zobaczyć.
- Co mam z nim zrobić? - Złapać.
Zanim ten drugi złapie. Masz Znicz, koniec gry.
Złap go,
to wygramy.
Jedną z podstawowych zdolności czarownika jest lewitacja,
czyli zdolność unoszenia przedmiotów. Macie swoje pióra?
Uważajcie na ruch nadgarstków.
Obrót i trach. No, proszę.
Obrót i trach!
Dobrze. A teraz wymowa.
Wingardium Leviosa. Powtórzcie.
Wingardium Leviosa.
Jeszcze komuś wydłubiesz oko.
Zresztą mówisz to źle.
Jest Leviosa, a nie Leviosaa.
Zrób to, jak jesteś taka cwana.
Wingardium Leviosa.
ldealnie. Przyjrzyjcie się. Pannie Granger się udało.
Świetnie.
- Wingard Leviosa. Wingar... - Doskonale.
Przydałoby się jeszcze jedno pióro.
Leviooosa, nie Leviosaaa.
Koszmarna jest. Przez to nikt jej nie lubi.
Chyba to słyszała.
- Gdzie Hermiona? - Podobno jest w łazience.
Zamknęła się tam po lekcjach i ryczy.
Troll! Jest w lochach!
Chyba powinniście wiedzieć.
Cisza!
Proszę nie panikować!
Prefekci odprowadzą swoje grupy do dormitoriów.
Nauczyciele pójdą ze mną do lochów.
Gryffindor, do mnie! Spokojnie i bez gadania!
Jak troll się tu dostał?
Nie wszedł sam. Trolle są durne. Pewnie to głupi żart.
- Co? - Hermiona! Ona nic nie wie!
Zdaje się, że troll wyszedł z lochu.
ldzie do łazienki dziewczyn!
Hermiona, uciekaj!
Ratunku!
Hej! Przygłupie!
Ratunku!
Zróbcie coś!
Co?
Cokolwiek! Szybciej!
- Obrót i trach! - Wingardium Leviosa.
Ekstra.
Czy on nie żyje?
Jest nieprzytomny. Ale żyje.
Smarki trolla.
O mój Boże! Wytłumaczcie się obaj natychmiast!
To moja wina, pani profesor.
Co?
To prawda?
Szukałam trolla. Myślałam, że dam sobie radę.
Ale nie wyszło.
Gdyby mnie nie znaleźli,
już byłoby po mnie.
To wyjątkowo głupie zachowanie. Bardzo się zawiodłam, panno Granger.
Odejmuję Gryffindorowi 5 punktów za tak poważną niesubordynację.
A wy zdajecie sobie sprawę, ile mieliście szczęścia?
Niewielu pierwszorocznych przeżyłoby spotkanie z trollem.
5 punktów...
otrzymuje każdy z was...
za wyjątkowe szczęście.
Proszę już iść. Może się obudzić.
Zjedz chociaż kanapkę.
Ron ma rację. Do gry trzeba mieć siłę.
Nie mam ochoty.
Powodzenia, Potter.
Skoro pokonałeś trolla, mecz nie sprawi ci trudności.
Mimo, że gracie ze Slytherinem.
Stąd to krwawienie.
Krwawienie?
Na pewno Snape wpuścił trolla, bo chciał się przemknąć do psa,
ale ten go ugryzł i dlatego utyka.
Kto zbliżyłby się do tego psa?
Jak byłem w banku, Hagrid coś zabrał. Tajny depozyt z Hogwartu.
- l ty uważasz... - Tego pilnuje pies. Tego chce Snape.
Poczta, tak wcześnie dzisiaj?
- To chyba nie dla mnie. - Rozwińmy to.
Jakaś miotła.
Nie jakaś tam miotła. Nimbus 2000!
Ale kto...
- Boisz się? - Trochę.
Spokojnie. Też bałem się przed 1 . meczem.
Jak było?
Nie wiem. Po dwóch minutach dostałem Tłuczkiem.
Obudziłem się po tygodniu.
Witam na 1 . meczu w sezonie! Dziś grają Slytherin i Gryffindor!
Gracze zajmują pozycje, a pani Hooch zaraz zacznie mecz!
To ma być czysta gra.
Do wszystkich mówię.
Tłuczki uwolnione! Poleciał Znicz. Znicz wart jest 150 punktów!
Szukający, który złapie Znicz, kończy grę.
Kafel poszedł w górę i ruszyli!
Brawo Angelina Johnson! 10 punktów dla Gryfonów!
Świetnie!
Slytherin przejmuje Kafla! Bletchley podaje do Flinta.
10 punktów dla Gryffindoru!
Dawaj!
Bierz tę stronę!
Co się dzieje z miotłą Harry'ego?
To Snape czaruje miotłę.
- Czaruje miotłę? Co teraz? - Zostaw to mnie.
Szybciej, Hermiona!
Lacarnum inflamarae.
Pożar! Pali się!
Zbiera mu się na pawia.
Harry ma Znicz! Zdobywa 150 punktów.
Gryffindor wygrał!
Brednie! Po co Snape miałby czarować jego miotłę?
Dlaczego chciał przejść obok trójgłowego psa?
- Skąd wiecie o Puszku? - Puszek?
- To coś ma imię? - Sam go tak nazwałem.
Kupiłem go rok temu od jednego lrlandczyka.
Dumbledore wziął go do pilnowania... Żadnych pytań! To tajemnica!
Ale Puszek pilnuje czegoś, co Snape chce ukraść.
Dyrdymały! Snape jest nauczycielem.
Wiem, jak rozpoznać zły urok. Chodzi o wzrokowy kontakt,
a Snape w ogóle nie mrugał.
Zgadza się.
Posłuchajcie. Grzebiecie w sprawach, które was nie dotyczą.
To niebezpieczne.
Pies pilnuje czegoś, co należy do Dumbledora i Nicholasa Flamela.
Nicholasa Flamela?
Za długi jęzor. Mam za długi jęzor.
Nicholas Flamel?
- Kto to jest? - Nie wiem.
Koń na E-5.
Królowa na E-5.
- Koszmarnie brutalne! - Szachy czarodziejów.
- Spakowana? - A ty jeszcze nie?
Zmiana planów. Rodzice pojechali odwiedzić brata
w Rumunii. Charlie prowadzi tam badania smoków.
Harry'emu będzie raźniej. Szukajcie czegoś o Flamelu.
Już ze sto razy szukaliśmy.
Nie w dziale Ksiąg Zakazanych. Wesołych świąt.
Chyba mamy na nią zły wpływ.
Harry, obudź się! Szybko, obudź się!
- Wesołych świąt, Harry. - Wesołych świąt. Co masz na sobie?
Dzieło mamy. Ty dostałeś podobny.
- Są dla mnie prezenty? - Tak.
Zobacz sobie.
"Twój ojciec zostawił to u mnie, zanim umarł.
Czas, by wróciło do ciebie. Korzystaj mądrze".
- Co to? - Coś jakby płaszcz.
To przymierz.
Nie widać ciała!
Wiem, co to jest! Peleryna-niewidka!
Jestem niewidzialny?
Są rzadko spotykane. Ciekawe, od kogo?
Tego nie wiem. Jest tylko... "Korzystaj mądrze".
KSlĘGl ZAKAZANE
Słynni połykacze ognia Diabły piętnastego wieku
Gdzie jest Nicholas Flamel?
Kto tu jest?
Wiem, że tu jesteś!
l tak cię znajdę.
Kto tu jest?
Pokaż się!
Severus, ja...
Chcesz mieć we mnie wroga, Quirrell?
- Nie wiem, o co chodzi. - Doskonale wiesz.
Wkrótce znów się spotkamy.
Zastanów się, po której jesteś stronie.
Leżała w dziale Ksiąg Zakazanych. Jeszcze ciepła. A to znaczy,
że jakiś uczeń nie śpi.
Mama?
Tata?
Ron! Musisz to zobaczyć!
- Błagam cię, wyłaź z łóżka! - Po co?
Musisz coś zobaczyć!
Chodź! Zobacz, moi rodzice!
Widzę tylko nas.
Jeszcze raz spójrz. Stań tutaj.
- l jak? Widzisz ich? - To ja!
Widzę siebie! Jestem prymusem.
Trzymam Puchar Quidditcha.
O rety! Jestem kapitanem drużyny!
Niezły widok.
To lustro pokazuje przyszłość?
Raczej nie.
Moi rodzice nie żyją.
Znów tu jesteś, Harry?
Więc ty także odkryłeś rozkosze Zwierciadła Ain Eingarp.
Chyba już wiesz, co ono potrafi.
Dam ci wskazówkę.
Szczęśliwy człowiek ujrzy w jego tafli wyłącznie siebie.
Pokazuje to, co się chce zobaczyć?
Tak. l nie.
Pokazuje najgłębsze i najbardziej rozpaczliwe tęsknoty, ukryte w sercu.
Ty nie znałeś swoich rodziców,
więc widzisz ich, stojących przy tobie.
Ale zapamiętaj,
to lustro nie daje prawdy ani wiedzy.
Ludzie tylko tracą przy nim czas. Niektórzy zmysły.
Dlatego jutro Zwierciadło będzie przeniesione.
Proszę cię,
nie szukaj go już nigdy.
Nie warto zapadać się w marzenia
i zapominać o życiu.
Kazałam wam szukać w złym dziale! Ale byłam głupia!
Wzięłam to kiedyś jako coś lekkiego do czytania.
To jest lekkie?
Jest!
"Nicholas Flamel jako jedyny stworzył Kamień Filozofów".
Co?
Nic nie czytacie?
"Kamień ten to substancja o wielkiej mocy.
Pozwala zmienić metal w złoto i wytworzyć Eliksir Życia,
który daje nieśmiertelność".
- Znaczy, że nie umrzesz. - Wiem, co to znaczy!
"Jedyny Kamień, jaki istnieje, ma Nicholas Flamel, alchemik,
który niedawno obchodził 665. urodziny".
Tego strzeże Puszek. Pod klapą jest Kamień Filozofów.
Nie chcę być nieuprzejmy, ale nie mogę was przyjąć.
Wiemy o Kamieniu Filozofów!
- Snape chce go ukraść. - Nadal się go czepiacie?
On chce zdobyć Kamień, ale nie wiemy dlaczego.
Jest jednym z belfrów broniących Kamienia! Nie chce go gwizdnąć.
- Co? - Słyszałeś.
Spadajcie, jestem zajęty.
Zaraz. "Jednym z belfrów"?
Każdy chroni Kamień, jak umie.
- Wiedzą i czarami. - Zgadza się.
Ale to niepotrzebne. Nikt nie przejdzie koło Puszka.
Nikt nie wie, jak, z wyjątkiem mnie i Dumbledora.
Ale ja mam długi jęzor...
- Co to właściwie jest? - To? To jest...
Wiem, co to jest.
Skąd to wziąłeś?
Wygrałem od faceta w pubie.
Pozbył się go z radością.
Czy to jest...
smok?
To norweski smok kolczasty.
Charlie zajmuje się takimi w Rumunii.
Jaki śliczny. Patrzcie, poznaje mamusię.
Cześć, Norbert.
- Norbert? - Musi mieć jakieś imię.
Prawda, Norbert?
Trzeba go tylko trochę wychować.
Kto to jest?
Malfoy.
O rany.
Hagrid zawsze chciał mieć smoka. Dawno mi o tym mówił.
To głupie.
A co gorsza, Malfoy wie.
- Co z tego? To niedobrze? - Kiepsko.
Dobry wieczór.
Uczniowie nie mają prawa chodzić nocą po szkole.
Dlatego spotka was kara.
- Odejmuję 50 punktów. - 50?
Każdemu.
By się to nie powtórzyło, wszystkich czworo karzę aresztem.
To przejęzyczenie? Usłyszałem "czworo".
Dobrze pan słyszał. Bez względu na intencje,
pana również nie było wtedy w łóżku.
Więc kara dotyczy także pana.
Szkoda, że nie stosuje się już dawnych kar.
Choćby wieszania za ręce pod sufitem.
Brakuje mi tych wrzasków.
Hagrid się wami zajmie.
Ma coś do zrobienia w Zakazanym Lesie.
Marna drużyna, nie?
Ty dalej wzdychasz po tym smoku?
Nie ma go. Dumbledore wysłał go do Rumunii, do smoczej kolonii.
To dobrze. Dołączy do swoich.
A jak mu się tam nie spodoba? Jak tamte smoki będą wredne?
- To przecież tylko dziecko. - Weź się w garść.
ldziecie do Zakazanego Lasu. Lepiej mieć oczy otwarte.
Do lasu? Sądziłem, że to żart! Nigdzie nie idę!
Uczniom tam nie wolno! Tam są...
wilkołaki.
Żeby tylko wilkołaki. Sam zobaczysz.
Dobranoc.
Dobra.
Chodźcie.
Hagrid, co to jest?
No właśnie. Widzicie?
Krew jednorożca.
Znalazłem tu niedawno jednego martwego.
Ten jest mocno zraniony.
Nasze zadanie to znaleźć biedaka. Ron, Hermiona, wy za mną.
Jasne.
Harry idzie z Malfoyem.
Dobra, ale idę z Kłem.
Dobra.
Tyle, że Kieł to tchórz.
Niech tylko mój ojciec się dowie! To robota dla służby!
- Chyba zaczynasz się bać. - Mam się bać?
Słyszałeś?
Chodź tu, Kieł!
Co jest, Kieł?
Ratunku!
Harry Potterze, uciekaj. Zbyt wiele stworzeń cię tu zna.
Las nie jest teraz bezpieczny. Zwłaszcza dla ciebie.
- Co to za stwór przed tobą uciekł? - Potworne stworzenie.
To wielka zbrodnia zabić jednorożca. Jego krew daje życie
nawet umierającemu. Ale za straszną cenę.
Jeśli go zabijesz i krew dotknie twoich ust, przeżyjesz,
lecz będziesz przeklęty.
- Kto chciałby tak żyć? - Nie domyślasz się?
Ten, co zabił jednorożca
i pił jego krew,
to Voldemort?
Wiesz, co jest ukryte w szkole?
- Kamień Filozoficzny. - Harry!
Cześć, Firenzo. Widzę, żeście się poznali. W porządku, Harry?
Tutaj cię zostawię.
Nic ci nie grozi. Powodzenia.
To znaczy, że Sam-Wiesz-Kto jest teraz w lesie?
Jest słaby. Pije krew jednorożców.
Snape nie chce Kamienia dla siebie, tylko dla Voldemorta.
Dzięki Eliksirowi Voldemort byłby znów silny. l mógłby wrócić.
Chyba nie myślisz, że będzie chciał cię...
wykończyć?
Jakby miał okazję, wykończyłby mnie dziś w nocy.
Po co ja się denerwuję egzaminami?
Zapomnieliśmy o czymś! Jest ktoś,
kogo Voldemort się boi.
Dumbledore!
Dopóki Dumbledore tu będzie, nic ci nie grozi.
Jak długo jest w pobliżu, nie da cię tknąć.
Słyszałam, że egzaminy końcowe są okropne. A mnie się podobały.
Mów za siebie. Co jest, Harry?
Blizna.
Strasznie piecze.
- Już to kiedyś miałeś. - Ale nie tak.
- ldź do pielęgniarki. - To chyba ostrzeżenie.
Zaczyna robić się gorąco.
- No jasne! - Co jest?
To dziwne, że Hagrid marzy o smoku i zjawia się ktoś, kto ma jajko.
Kto chodzi z jajem smoka w kieszeni? Że wcześniej na to nie wpadłem!
Kto ci dał smocze jajo? Jak wyglądał?
- Nie widziałem go, był w kapturze. - O czym rozmawialiście?
Chciał wiedzieć, jakimi zwierzakami się zajmowałem.
Ja mu na to, że taki smoczek przy Puszku to pestka.
- lnteresował się Puszkiem? - Jasne, że tak!
Rzadko spotyka się trójgłowe psy, nawet jak się jest gajowym.
Powiedziałem mu, że cały wic w tym, żeby umieć uspokoić bestię.
Na przykład Puszkowi wystarczy coś zagrać, i zasypia.
Ale ja mam długi jęzor. Dokąd to?
Potrzebny nam profesor Dumbledore!
Profesora nie ma tutaj.
Otrzymał pilną wiadomość z Ministerstwa Magii i wyjechał.
Wyjechał? Ale to okropnie ważne! Chodzi o Kamień Filozoficzny!
- Skąd wiesz... - Wiem, że ktoś chce go ukraść.
Zapewniam, że jest dobrze strzeżony.
Proszę wrócić do siebie. W ciszy.
Ten nieznajomy z pubu to Snape. Więc wie, jak ominąć Puszka.
- Dumbledore wyjechał... - Dzień dobry.
Dlaczego troje Gryfonów tkwi tu, gdy dzień taki śliczny?
My... właśnie...
Uważajcie.
Można by pomyśleć, że...
spiskowaliście.
- l co teraz? - Pójdziemy do klapy.
W nocy.
Teodora!
Teodora, cicho. Nie wolno ci tu być!
Wam też nie.
Znów się wymykacie.
Neville, my chcemy...
Nie pozwolę! Znów Gryffindor oberwie.
Nie puszczę!
Nie gniewaj się, muszę to zrobić. Petrificus Totalus!
Czasem to się ciebie boję.
Sprytna jesteś, ale straszna.
Chodźcie.
- Przepraszam. - Wybacz.
To dla twojego dobra.
Wlazłeś mi na nogę!
Przepraszam.
Alohomora.
Ej, zaraz. On...
chrapie.
Znaczy, Snape tu już był. Rzucił urok na harfę.
Ale mu jedzie z pysków.
- Trzeba przesunąć łapę. - Co?
Pchajcie!
ldę pierwszy. Zaczekajcie na znak.
Jeśli coś się stanie, uciekajcie!
Zrobiło się jakoś... dziwnie cicho.
To harfa. Przestała grać.
Skaczcie!
No już!
Dobrze, że to coś tutaj rośnie.
To diabelskie sidła!
Wyluzujcie się! lnaczej szybciej was zabiją!
Szybciej? Już się czuję luźniej!
Hermiona!
- l co teraz będzie? - Wyluzujcie się!
- Hermiona, gdzie jesteś? - Róbcie, co każę! Jasne?
Harry!
- Nic ci nie jest? - Nie, w porządku.
- Nie może się wyluzować! - Najwyraźniej.
- Zróbmy coś! - Co?
Czytałam coś kiedyś na Zielarstwie.
Pomocy!
Diabelskie sidła kochają cień, ale światła nie! Światło je załatwi!
Lumus Solem.
- Wszystko gra? - Tak.
Szczęście, że się wyluzowałem.
Szczęście, że Hermiona, zakuła Zielarstwo.
- Co to jest? - Nie wiem.
Szum skrzydeł.
Nigdy nie widziałam takich ptaków.
To nie ptaki, tylko klucze.
Jeden otwiera te drzwi.
- O co tutaj chodzi? - Nie wiem.
Dziwne.
Alohomora!
- Warto było spróbować. - l co teraz?
- Jest chyba z tysiąc tych kluczy. - Nas interesuje duży, stary.
- Trochę zardzewiały. - Widzę go!
Ten ze złamanym skrzydłem.
Co się dzieje?
To zbyt proste.
Wskakuj i leć! Jak Snape dał radę go złapać, to ty tym bardziej.
W końcu jesteś Szukającym!
To komplikuje sprawę.
Łapcie klucz!
Szybciej!
Ale strasznie.
Nie podoba mi się tu.
- Co to jest? - Cmentarz.
Jaki tam cmentarz.
To szachownica.
Widzę drzwi!
- Co teraz będzie? - To chyba jasne?
Trzeba wygrać dojście do drzwi.
Harry, zajmiesz puste miejsce gońca. Hermiona, staniesz na polu wieży.
A ja...
poprowadzę konia.
Jak się w to gra?
Czekaj. Białe muszą zacząć. A dalej...
zobaczy się.
Czy to będzie tak jak w prawdziwych szachach czarodziejów?
Ej ty! Na D-5!
Tak, Hermiona. Będzie dokładnie tak samo.
Wieża na E-4!
Pion na C-3!
To niemożliwe!
Dobrze myślisz, Harry.
Jak zrobię mój ruch, królowa mnie zabije.
Wtedy wy szachujecie króla.
- Nie! Ron, nie! - O co chodzi?
- Chce się poświęcić! - Nie!
- Musi być inne wyjście! - Chcesz, żeby Snape dostał Kamień?
Harry, to ty musisz iść dalej.
Nie ja, nie Hermiona. Ty!
Koń na H-3!
Szach.
Ron!
Nie ruszaj się! Pamiętaj! Gra trwa!
Szach i mat.
Zajmij się Ronem, a potem idź do sowiarni. Zawiadom Dumbledora.
Ron ma rację. ldę dalej!
Uda ci się. Przecież jesteś świetnym czarodziejem.
Naprawdę.
Nie takim jak ty.
Ja? Spryt i książki. Są ważniejsze rzeczy.
Jak przyjaźń i odwaga.
Uważaj na siebie.
To pan?
Niemożliwe. To Snape miał...
Tak. On wygląda na takiego.
Kto by oskarżał biednego jąkałę,
profesora Quirrella?
Ale w czasie meczu Quidditcha, Snape próbował mnie zabić.
Nie, to ja próbowałem!
l gdybym nie stracił kontaktu wzrokowego,
już byś nie żył!
Mimo że Snape mruczał swoje przeciwzaklęcia!
Snape chciał mnie ratować?
Od początku mi zagrażałeś. A zwłaszcza po Nocy Duchów.
- To pan wpuścił trolla? - Bystre spostrzeżenie.
Snape niestety nie dał się zwieść.
Gdy inni biegali jak szaleni, poszedł na 3. piętro, by odciąć mi drogę.
Odtąd już mi nie ufał.
Rzadko zostawiał mnie samego. Ale jednego nie wiedział.
Nie jestem sam. Nigdy.
Gadaj, co mi to lustro da?
Widzę to, czego pragnę.
Trzymam w ręce Kamień.
- Ale jak go dostać? - Wykorzystaj chłopaka.
Do mnie, Potter! No już!
Zdradź mi, co widzisz?
No, co tam widzisz?
Dumbledore mi gratuluje. Zdobyłem Puchar Domów.
Łże.
Gadaj prawdę! Co zobaczyłeś?
- Ja z nim porozmawiam. - Mistrzu, nie jesteś dość silny.
Wystarczy mi siły.
Harry Potter!
Znów się spotykamy.
Voldemort.
Tak. Widzisz, czym się stałem?
Co muszę znosić, by przetrwać?
Żyję w innych, jak pasożyt.
Krew jednorożca pozwala mi przeżyć.
Własnego ciała nie mogę stworzyć! Ale jest coś, co może mi je dać.
Coś, co spoczywa w twojej kieszeni!
Zatrzymaj go!
Nie bądź głupi.
Po co ginąć w mękach,
gdy można żyć przy mnie?
Nigdy!
Odważny.
Zupełnie jak rodzice.
Powiedz,
chciałbyś ich znowu zobaczyć?
Mógłbym wrócić im życie.
W zamian oczekuję tylko jednego.
Właśnie tego, Harry.
Nie ma dobra i zła.
Jest tylko władza i ci, którzy są zbyt słabi, by ją zdobyć.
Razem możemy osiągnąć wszystko.
Ale daj mi ten kamień!
- Kłamca! - Zabij go!
- Co to za czary? - Głupcze,
bierz Kamień!
Dobry wieczór, Harry.
- Prezenty od wielbicieli? - Od kogo?
Twoja walka z profesorem Quirrellem była ściśle tajna.
Więc oczywiście, cała szkoła wie.
Widzę, że twój przyjaciel odpakował już żaby w czekoladzie.
Ron tu był? Nic mu nie jest? Hermiona żyje?
W porządku.
Oboje są zdrowi.
- A co z Kamieniem? - Spokojnie.
Został już zniszczony.
Ustaliliśmy z Nicholasem, że tak będzie najlepiej.
Ale przecież on teraz umrze.
Ma dość Eliksiru, by załatwić swoje sprawy.
Ale tak, teraz umrze.
Skąd Kamień wziął się u mnie? Spojrzałem w lustro
i poczułem...
Tylko ktoś, kto chce znaleźć Kamień,
ale znaleźć, nie wykorzystać,
będzie mógł go dostać.
To jeden z moich najlepszych pomysłów.
Tak między nami, mam ich jeszcze kilka.
Skoro nie ma Kamienia, czy to znaczy, że Voldemort
już nie wróci?
Boję się, że spróbuje jakoś wrócić.
Wiesz czemu Quirrell nie mógł znieść twojego dotyku?
Twoja mama oddała za ciebie życie.
A taki czyn zostawia w tobie ślad.
Nie, tego śladu nie widać.
On żyje w całym twoim ciele.
Co to jest?
Miłość, Harry. Miłość.
Fasolki Wszystkich Smaków Bertiego Botta.
Kiedyś zjadłem jedną o smaku wymiocin.
Od tego czasu za nimi nie przepadam.
Ale może uda mi się
wyłowić toffi.
Też nie. Woszczyna.
- Jak się czujesz? - Nieźle! A ty?
Jakoś.
- Hermiona? - Znakomicie.
Kolejny rok się kończy.
Nadszedł czas wręczenia Pucharu Domów.
Oto punktacja...
Czwarte miejsce - Gryffindor - 312 punktów.
Trzecie miejsce - Hufflepuff - 352 punkty.
Drugie miejsce - Ravenclaw - 426 punktów.
Pierwsze miejsce i 472 punkty - Slytherin.
Wspaniale, Slytherin.
Jednak trzeba wziąć pod uwagę ostatnie zdarzenia.
Dlatego przyznam dodatkowe punkty.
Pannie Hermionie Granger za logiczne myślenie,
gdy inni wpadali w panikę:
50 punktów.
Panu Ronaldowi Weasleyowi,
za najlepszą partię szachów od lat: 50 punktów.
Za zasługi Harry'ego Pottera,
za jego zimną krew i wielką odwagę,
przyznaję Gryffindorowi 60 punktów.
Remis ze Slytherinem.
Trzeba być wyjątkowo dzielnym, by stawić czoło wrogom,
a jeszcze bardziej, by przeciwstawić się przyjaciołom.
Przyznaję 10 punktów Nevillowi Longbottomowi.
Według moich obliczeń, konieczna będzie zmiana dekoracji.
Gryffindor dostaje Puchar Domów.
Ekstra!
Wygraliśmy!
No, jazda. Nie guzdrać się.
Spóźnicie się na pociąg. Szybciej.
- Nie wsiadasz? - Za chwilę.
Chciałeś czmychnąć bez pożegnania?
To dla ciebie.
Dzięki.
No już. Zmykaj.
Słuchaj,
jak twój przygłupiasty kuzynek Dudley znów ci dopiecze,
możesz dorobić mu parę uszu, pasujących do jego ogona.
Nie wolno czarować poza Hogwartem. l ty to wiesz.
Jasne.
Ale twój kuzyn nie wie.
Tak dziwnie wracać do domu. Co nie?
Tak naprawdę to wcale nie wracam
do swego domu.