บรรยายไทยโดย: AM_1977
CJ ENTERTAINMENT ภูมิใจเสนอ
ผลิตโดย ANIMAL PLANET ร่วมกับ CJ ENTERTAINMENT
ผู้อำนวยการผลิต จองแทซอง
เทพนิยายปรัมปราของเกาหลีได้ถูกเล่าต่อๆ กันมาเป็นเวลานานแสนนานว่า
ลูกสาวของเขา คิมชองอี อุทิศทั้งชีวิต ให้กับพ่อตาบอดของเธอคิมฮักคยู
เธอยอมขายตัวเองเพื่อแลกกับข้าว 300 กระสอบ เพื่อถวายแด่พุทธองค์และ ปล่อยชีวิตล่องลอยเข้าไปสู่ทะเล
อันหนาวเหน็บด้วยความหวังที่ว่าจะทำให้ดวงตา ของพ่อเธอกลับมามองเห็นอีกครั้ง
แต่เทพนิยายเรื่องนี้กล่าวถึง แต่เพียงความกตัญญูของเธอ
ไม่ได้กล่าวถึงมากนักเกี่ยวกับผู้หญิงอีกคนชื่อว่า บังต็อกอี ซึ่งเป็นภรรยาของ ฮักคยูและในฐานะแม่เลี้ยงของเธอ
ถึงแม้การอุทิศตนของเธอไม่สามารถที่จะทำให้ ดวงตาของพ่อเธอกลับมามองเห็นได้อีก
แต่ด็อกกีเป็นเพียงคนเดียวที่คอยอยู่เคียงข้าง ฮักคยู พ่อตาบอดผู้โดดเดี่ยวของเธอ
จองวูซอง
ลีโซยอง
ช่อดอกไม้ไม่มีกลิ่นพวกนี้ปกคลุม
ท้องถนนยาวเหยียดสุดสายตา ทำให้ผมลืมคิดไปว่า
ทำไมผมถึงตัดสินใจมาที่นี่
เพียงแค่ความเข้าใจผิดในเรื่องไร้สาระ ถึงขั้นบีบคั้นให้ผมออกจากโรงเรียน
ผมแค่ต้องการไปให้ไกล
ไปในที่ๆ ไม่มีใครหาผมเจอ
ผมหวังว่าจะได้พบกับสถานที่ๆ สงบ ที่มันห่างหายไปสักพักจากชีวิตผม
เพื่อเป็นบทพิสูจน์ในการเขียนนวนิยายของผม เกี่ยวกับเรื่องราวใหม่ๆ ที่ผมจะหาได้จากที่นั่น
แต่ความมุ่งมั่นของผม จางหายไปทันที ที่ผมมาถึง
เป็นเมืองที่ทั้งเก่าและหน้าเบื่อหน่ายสุดๆ
มันทำให้ผมเกือบสำลัก
ยังไงกันนะเด็กคนนี้
ไม่เคยเห็นผู้ชายใส่สูทมาก่อนหรือไง
เธอจ้องมองผมด้วยสายตา ที่อยากรู้อยากเห็น
และนั่นคือโชคชะตาที่เราได้พบกัน
กำกับการแสดงโดย: ยิมพิลซอง
เขาดูหน้าอ่อนเกินไป ที่จะเป็นศาสตราจารย์
เดาเลยว่าเขาต้องไปดื่มมาแน่ๆ สังเกตจากแก้มที่แดงก่ำของเขา
คุณก็รู้นี่ว่านักเขียนส่วนใหญ่...
ต้องมีเหล้าก้วกคอถึงจะพูดคุย หรือเขียนอะไรบางอย่างได้
= บทนำการเขียนนวนิยาย =
- พวกคุณต้องการเขียนนวนิยายใช่ไหมครับ - ใช่
พวกคุณคิดว่าใครๆ ก็เขียนได้งั้นเหรอ
นั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมเราถึงต้องมาเรียนรู้
เคยมีแต่สำนวนที่ว่า วรรณกรรมสำหรับคนรุ่นใหม่
แต่ไม่เคยมีสำนวนที่ว่า วรรณกรรมสำหรับคนรุ่นเก่า
พวกคุณรู้ไหมว่าทำไม
คุณกำลังบอกว่าพวกเราแก่เกินไป ที่จะเขียนมันใช่ไหม
ใช่ครับ ด้วยวัยชรา คุณไม่สามารถเขียนมันได้
อย่างมากก็ได้แค่เขียนไดอารี่
คนเราพอเข้าวัยทองสมองก็เป็นไปตามอายุ มักจะเขียนอะไรซ้ำๆ ซากๆ
เฉพาะคนที่มีโลกทัศน์เท่านั้น ที่สามารถเขียนมันได้
สรุปก็คือถ้าพวกคุณต้องการเขียนนวนิยาย
คุณจะต้องมีหัวใจแบบหนุ่มสาวอีกครั้ง
คุณจะต้องมีความรัก
สังขารอย่างเราเนี่ยนะ...ยังไง
แต่ก็ฟังดูเข้าท่านะ
- สวัสดีค่ะ - กำลังจะกลับบ้านเหรอ
- ขอเต้าหู้กับบวบด้วยค่ะ - ได้เลย
แม่
เพิ่งมาถึงค่ะ...แล้วแม่ต้องการซื้ออะไรคะ
เต้าหู้กับบวบเหรอ
หนูซื้อมาเรียบร้อยแล้ว กลับบ้านกันเถอะค่ะ
หนูจะทำสตูว์ถั่วแสนอร่อยให้แม่ทาน
คุณเลี้ยง ต๊อกอีได้เป็นอย่างดีเลยนะ ทั้งสวยและกตัญญู
คุณต้องภาคภูมิใจมากแน่ๆ เลย
- ราตรีสวัสดิ์นะคะ - ราตรีสวัสดิ์จร้า
แม่คะ เจ้าของร้านบอกว่า
จะมีการเวนคืนเพื่อพัฒนาเมืองนี้ใหม่
ถ้างั้นเราก็จะได้ค่าชดเชยมาโขอยู่ใช่ไหมคะ
ใช่...ต้องเยอะแน่ๆ
แล้วจะมากพอที่จะให้เราย้ายไป กรุงโซลมั้ยหน๊า แม่คิดว่าไงคะ
แม่คิดว่าเงินก้อนโตคงพอที่จะให้ จัดงานแต่งงานของลูก
จัดงานแต่งงานของหนูเหรอ... อย่าล้อหนูเล่นน่า
ลูกควรที่จะแต่งงาน เมื่อเจอกับผู้ชายดีๆ
ถ้ามีผู้ชายดีๆ ยังไงซะ หนูก็ต้องคบหากับเขาดูก่อน
แต่ปัญหาก็คือว่าที่นี่คงหาได้ยากสักหน่อย
เจ้าของร้านจะนัดดูตัวให้ลูก
ผู้ชายคนที่ทำอยู่บริษัทรถยนต์
บริษัทรถยนต์งั้นเหรอ
น่าเบื่อจะตาย
ลูกไม่ได้แต่งงานเพื่อความสนุกสนานนะ
แม่เป็นห่วงหนูใช่ม๊า
ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ
หนูคงไม่ได้อยู่แบบนี้ไปตลอดชีวิตหรอกค่ะ
แม่เชื่อมั่นในตัวลูก
เครื่องมันเก่าแล้ว
ต้องใช้ความรุนแรงนิดหน่อย
คุณต้องการเล่นเครื่องเล่นอะไรคะ
อะไรนะครับ
เครื่องเล่นในสวนสนุกนะ ชนิดไหนดี
ผมไม่ได้มาเล่นหรอก
คุณทำงานอยู่ที่นี่เหรอ
ตรงโน่นนะค่ะ
อ๋อ...ที่เก็บตั๋ว
ผมไม่เคยเห็นสวนสนุกเล็ก กระจิ๊ดริดขนาดนี้มาก่อน
ปีหน้าพวกเขาก็จะรื้อทิ้งแล้ว เพื่อจะสร้างเป็นสวนสาธารณะนะ
ไม่เคยมีใครแต่งกายภูมิฐานมาเล่น เครื่องเล่นแบบคุณมาก่อนเลย
ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ได้มาเล่น
แต่ผมมาทำงานที่ศูนย์การศึกษาตลอดชีพ
ที่นั่นก็ไม่มีใครแต่งกายภูมิฐานแบบนี้
ฉันจำได้แล้ว
คุณอยู่ที่หน้าร้านเมื่อวานนี้นี่เอง
งั้นคุณก็คงเป็นศาสตราจารย์ใช่ไหม
ใช่ครับ
- สอนการเขียนวรรณกรรมนะ - ว้าว
แค่คิดก็น่าสนใจซะแล้ว
เธอไม่ยินดียินร้ายกับใคร แล้วก็ไม่เคยตอบสนองใคร
เรื่องราวเก่าๆ และเสียงเท่านั้น ที่เธอมีเหลืออยู่
ถ้าเธอไม่สามารถมองเห็น
หรือได้ยินสิ่งใดๆ เลย
เธอกำลังหดตัวเหมือนกับดักแด้
รอให้ฤดูใบไม้ผลิมาถึง ห่อหุ้มตัวเธอด้วยเส้นใย
และเมื่อเวลานั้นมาถึง เธอก็จะกลายเป็นสิ่งที่สวยงาม
ไหนๆ คุณก็อยู่ที่นี่แล้ว มาดื่มซะหน่อยสิ
ผมต้องไปแล้วครับ
นั่นนะสิ...คุณคงต้องยุ่งมากแน่เลย
แต่ดื่มซะหน่อยน่า...จะได้ สร้างงานเขียนได้ลื่นยิ่งขึ้น
- แค่แก้วเดียวเองน่า - แค่แก้วเดียวนะครับ
นี่ครับ
ขนาดตอนยกซดยังดูหล่อและเท่ห์อยู่เลย
- ให้ผมรินให้นะครับ - ขอบคุณครับ ศาสตราจารย์
อ้า...บาดคอดีจัง
ต๊อกอี...ฉันรู้มาว่าเมื่อวาน เธอไปนัดดูตัวมานี่
- อะไรนะ - เธอนะเหรอ...กับใคร
ลูกชายคนที่สองของร้านถ่ายรูป
เขาทำงานที่โรงงานมอเตอร์เครื่องยนต์
งั้นเธอก็คงได้แต่งงานเร็วๆ นี้ละซิ
ไม่ค่ะ
ทำไมไม่หล่ะ...เจ้าหนุ่มนั่นก็ใช้ได้นะ
- ใช่ เขาใช้ได้เลย - ใช่
- กะว่าจะมีลูกสักกี่คน - นายนี่ถามอะไรโง่ๆ
เธอต้องผ่านด่านพ่อแม่ของเขาก่อน
ฉันขอตัวก่อนนะคะ
- ทำไมกลับเร็วจัง - เราให้พวกเราฟังอีกสิ
ไม่เห็นจะสนุกด้วยเลย
คราวหลังมาเล่าให้ พวกฟังนะสัญญานะ
บ้านเธออยู่ไหน
บ้านฉันเหรอ
หลังที่ 5 ใต้บันใดค่ะ
นี่บ้านผม
ให้เดาว่าบ้านคุณคงต้องเดินกลับไป
ใช่ค่ะ...
ราตรีสวัสดิ์นะ
สวัสดีคะ ศาสตราจารย์
- สตูว์กิมจิกับโซจูเช่นเคยใช่ไหมคะ - ครับ
นายกำลังทำงานเขียนอะไรบ้างหรือเปล่า
น่าเบื่อมากที่นี่...บรรยากาศก็เดิมๆ
ว่าแต่คณบดีว่าไงบ้าง
เขายังไม่อยากพบนาย
ทำไม
เขาคงระมัดระวังตัวอยู่ตอนนี้ เพราะมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน
อดทนรอหน่อยละกัน แล้วฉันจะโน้มนาวเขาให้
เรากำลังรวบรวมหลักฐานเพื่อพิสูจน์ ว่านายถูกกล่าวหา
ใช้ชีวิตอย่างสบายใจที่นั่นไปก่อน
คงต้องใช้เวลาหน่อยตราบใดที่ เธอยังดื้อดึงอยู่แบบนี้
นายคงต้องรู้สึกหดหู่ ในที่ทุรกันดารแบบนั้น
หาอะไรทำฆ่าเวลาไปพลางๆ ก่อน
ในช่วงเวลาที่อยู่ที่นั่น
ปิดไวจัง
ค่ะ เราปิดทุก 6 โมงเย็น
ถ้าเขารื้อถอนแล้วคุณจะไปที่ไหน
ที่ไหนก็ได้
แค่ออกจากเมืองน่าเบื่อแบบนี้ ไปได้ฉันก็มีความสุขแล้ว
งั้นเธอควรจะหาอะไรทำที่มันไม่น่าเบื่อ
อย่างเช่นอะไรคะ
คงถามผิดคนแล้วหล่ะ ผมฉันเองก็เป็นคนน่าเบื่อ
คุณคงเป็นคนขี้เหงามากกว่าคนน่าเบื่อ
ผมดูเหมือนคนขี้เหงางั้นเหรอ
ที่ฉันบอกได้ก็เพราะฉันเห็นใครต่อใคร หลายคนมานั่งเครื่องเล่นที่นี่คนเดียว
คนที่ชอบระบายความโกรธด้วยการกรีดร้อง มักจะเล่นเครื่องเล่นเรือโจรสลัด
ขณะที่คนขี้เหงาก็มักจะขี่ม้าหมุนไปรอบๆ
และกับคนที่คิดว่าโลกนี้ไม่มีอะไรอีกแล้ว
ก็มักจะขึ้นไปบนชิงช้าสวรรค์
งั้นผมคงต้องลองทั้งหมดแล้วหล่ะ
ของฉันลองนั่นหน่อยได้ไหม
ขมฉิบเป๋งเลย...
ให้เดานะเธอคงดื่มไม่ค่อยได้
ได้สิ...ฉันดื่มได้
ว่าแต่ทำไมคุณถึงมาที่นี่คะ
พวกเขากล่าวหาว่าผมทำความผิด
ผมไม่ได้ทำแต่ต้องกลับมา เป็นคนที่ต้องสำนึกผิด
ฉันจะออกไปซื้อของหน่อยนะ ฝากดูร้านให้ด้วยนะ...ต๊อกอี
สิ่งที่ไม่ดีเข้ามาในชีวิต ทำให้คุณเบาลง
แม่ของฉันบอกว่าเราจำเป็น ต้องหาที่กำบังสักพัก
จนกว่าทุกอย่างจะดีขึ้น
นั่นไม่ใช่เหตุผลในที่ๆ ผมจากมา
มันเป็นเพราะเรื่องเน่าเฟะที่แสน จะดุเดือดมาพร้อมกับความอิจฉาริษยา
ถ้าผมรออยู่แบบนั้น มันก็มีแต่จะฉุดผมจมดิ่งลงไป
แต่ยังไงซะก็ขอบคุณนะ ต็อกอี
ที่มายอมรับฟังและเชื่อในสิ่งที่ผมพูด
ไม่มีใครเคยฟังผม
ฉันเต็มใจที่จะรับฟังเรื่องของคุณ
พ่อจะกลับมาบ้านเมื่อไหร่คะ
พ่อกับมาคืนนี้ได้ไหม
พ่อจะกลับแน่จ๊ะ
คุณต้องไปโซลใช่ไหม
เธอก็ควรกลับบ้านเหมือนกันนะ
ค่ะ
ภรรยาผมคงหัวเสียนิดหน่อย เพราะเธอไม่ชอบให้ผมดื่มเหล้า
ถ้างั้นก็ไปพรุ่งนี้สิคะ ป่านนั้นคุณคงสร่างแล้ว
ผมต้องไปแล้วหล่ะ
ร้อนจัง
ในนี้มันร้อนจัง
หรือเป็นเพราะฉันดื่มเหล้าก็ไม่รู้
เธอตัวอุ่น
แม่คะ...มัดผมให้หนูหน่อยค่ะ
พ่อของลูกคงอยู่กับผู้หญิงอีกแล้ว
คอยดูสิ เขาไม่มาหรอก
พ่อบอกว่าพ่อจะมาวันนี้
พ่อลูกก็เหมือนกัน อย่ามาโกหกแม่เลย
ไว้เจอกันนะคะ ศาสตราจารย์
สวัสดีค่ะ
เขาขยันน่าดูเลยนะเนี่ย
เขาคงเบื่อที่ต้องนั่งอยู่เฉยๆ
ฉันคิดว่ามันจะคิดว่าช่วงกลางคืนที่นี่ ต้องน่ากลัวมากแน่ๆ เลย
คุณกลัวเหรอ
ไม่หรอกค่ะ ก็ฉันมีคุณอยู่ด้วย
นี่เป็นสวิทช์
คุณแน่ใจนะที่จะทำแบบนี้
จับมือกันไว้อย่างนี้สักพักนะ
ทำไม...
ก็แค่อยากจดจำช่วงเวลานี้ไว้
มันเป็นการเดทครั้งแรก ของฉันกับคนที่ฉันรัก
เธอเข้าออกบ้านของเขาตลอดเวลา
ยามที่สวนสนุกก็บอก เหมือนกันว่าเห็นพวกเขา
ทำแบบนี้...ไร้ยางอายสิ้นดี
เราก็เคยทำสิ่งไร้ยางอายแบบนั้น มาก่อนเหมือนกันละน่า
ก็เหมือนที่ท่านผู้เฒ่าพูด เดี๋ยวเรื่องก็เงียบไปเองแหละ
โอ้พระเจ้า...เธอคงได้ยินเราพูดกันแน่ๆ
ไร้สาระน่า...หูเธอหนวกจะได้ยินได้ไง
- ถึงเธอจะหนูหนวกเธอก็จับจากปากเราได้ - ไม่เป็นไรน่า
จะทำไงดี...โอ้พระเจ้า
เธอต้องกระวนกระวายใจแน่ๆ
คุณคิดว่าไงคะ
คุณชอบไหม
สวยจัง...
ศาสตราจารย์คะ...คุณไปซื้อ มันมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ไหนลองเดินสิ
ศาสตราจารย์...
ชอบไหม..
ฉันชอบอะไรก็ตามที่คุณชอบ
ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้คุณไป
ไม่มีวัน...ได้ยินฉันไหม
ฉันชอบวลีนี้จัง
แสงแดดระยิบระยับที่ตก กระทบเหมือนดอกไม้ไฟ
ส่องแสงเรืองรองบนผมของเธอ
มันจั๊กจี้
ฉันไม่เคยลิ้มรสกาแฟรสชาติดีแบบนี้มาก่อน
รู้สึกดีจัง
กำลังจะถึงภายใน 10 นาที - ดองวู
เกิดอะไรขึ้น ทำไมไม่โทรบอกฉันล่วงหน้า
ฉันก็แค่อยากจะมาบอกข่าวดี กับนายด้วยตัวฉันเอง
ข่าวดีงั้นเหรอ...ฉันจะไปพบนายที่ท่ารถละกัน
เพื่อนผมกำลังมาหา ผมคงต้องออกไปข้างนอกสักพัก
พาเขามาที่บ้านสิคะ ฉันจะเตรียมอาหารไว้
ไม่ต้องหรอก เขาคงอยู่ไม่นาน
ขอบคุณนะ...แล้วนายจัดการได้ยังไง
นักเรียนคนหนึ่งนำหลักฐาน ที่ถ่ายไว้ในโทรศัพท์ของเธอมาให้
พบว่ายัยลูกหมานั่นเข้ามา หานายทั้งอาการเมาๆ
แล้วเธอยังมีหน้ามากล่าวหาว่านาย ล่วงละเมิดทางเพศงั้นเหรอ โกหกทั้งเพ
ยังไงก็ขอบคุณนะ
นายจะได้ทำการสอนในเทอมหน้า
ก็พอดีกับช่วงลงโทษทางวินัยหมดสิ้นสุดพอดี
นายคงจะลำบากน่าดู ไม่ว่ายังไงก็ตามฉันเชื่อนายอยู่แล้ว
- นายเป็นเพื่อนแท้จริงๆ - นายพักอยู่ที่ไหน
ให้ฉันไปดูหน่อยสิว่านายเป็นอยู่ยังไง แล้วก็ไปทานข้าวกลางวันด้วยกัน
ไม่ต้องดีกว่าเพราะฉันคงจะย้ายไปเร็วๆ นี้ ให้ฉันพาไปที่เจ๋งๆ ในเมืองดีกว่า
ต้องดื่มกันสักหน่อย ไม่ได้ดื่มด้วยกันสักพักแล้ว
ฉันก็ว่าดีนะ
ผมคงกลับช้าหน่อย กลับบ้านไปก่อนนะเดี๋ยวมันจะดึก
แล้วพรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะ =ศาสตราจารย์=
มีข่าวดีอะไรเหรอคะ
ฉันกำลังถูกเรียกตัวนะ...ต็อกอี
ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ
เอ้...ฉันไปวางงานเขียนของฉันไว้ไหนนะ...
อ้า...อยู่นี่เอง
ต็อกอีช่วยตรวจสอบตารางรถ ไปโซลให้ผมหน่อยได้ไหม
ได้เวลามื้อเที่ยงแล้ว ฉันอยากทานเกี๊ยวจัง
เอาไว้ผมจะไปหาอะไรกินระหว่างเดินทาง
ฉันท้อง
= สูตินารี =
ขอโทษด้วยนะ ต็อกอี ที่ต้องให้เธอแบกรับปัญหาแบบนี้
แล้วผมจะโทรหาเมื่อจัดการ ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะ
15 สายไม่ได้รับจากแม่
ต็อกอี
ต็อกอี ตื่นเถอะ
กลับบ้านกันดีกว่า
คุณทานอะไรบ้างหรือยัง
ดูเหมือนคุณจะสนใจนะ
แล้วยาหล่ะ
ตื่นเต้นไหมที่ได้กลับมา
ก็ดี...คุณก็รู้อยู่
ต้องตื่นเต้นสิที่จะได้ทำเจ้าชู้กับพวก สาวๆ ที่วิทยาลัยได้อีก
คุณนอนไม่หลับอีกแล้วเหรอ ทานยาซะก่อนสิ
แล้วก็นอนพักซะ
ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนดี
และฉันไม่ควรทำตัวแบบนี้
ฉัน...
มีความสุขที่คุณกลับมาเหมือนกัน
ฉันจะ...
พยายามทำตัวให้ดีกว่านี้
หยุดเถอะ...พอแล้ว
หยุดเถอะ
- ได้โปรดเกริ่นแนวข้อสอบหน่อยสิคะ - บอกเราหน่อยสิคะ
ศาสตราจารย์คะ
ผมบอกแล้วไงว่าทุกอย่าง เรียบร้อยแล้วจะไปหาคุณ
สี่ครั้งแล้วนะที่คุณบอกแบบนั้น
เอาไว้ค่อยไปเจอกันข้างนอกนะ
ทำไมคุณไม่บอกภรรยาของคุณ เกี่ยวกับเรื่องของเรา
กลับไปบ้านแล้วรอผม ผมจะไปหาคุณที่นั่น
ไม่...ฉันไม่กลับ
ผมสัญญาว่าผมจะไป
คุณสัญญาแล้วนะ
นายทำอะไรอยู่
มีอะไรเหรอ
ขอแสดงความยินดีกับงานเขียนเรื่องใหม่ด้วย
คณบดีมีความสุขมาก ดังนั้นเขาเลย คุยโวเกี่ยวกับนายไปทั่ว
ว่าแต่ เด็กผู้หญิงนั่นเป็นใคร
นายเห็นเธอเหรอ
- อย่าลืมไปซะหล่ะว่านายเพิ่งกลับมา - ฉันรู้น่าว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่
- ถ้าคราวนี้เขาจับนายได้ละก็... - ขอฉันพูดอะไรหน่อยนะ...
ก่อนเข้ามาเคาะประตูด้วย
ฉันรู้ว่าคุณต้องมา
ต็อกอี
คะ
นี่มันอะไร
อย่ารอผมเลย
ทำไมฉันรอไม่ได้
ก็แค่อย่ารอ
คุณกลัวว่าทางโรงเรียนจะรู้ความจริง
เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเรา และการทำแท้งงั้นเหรอ
ใจเย็นๆ แล้วก็สงบสติอารมณ์ก่อน
ฉันเชื่อฟังทุกอย่างที่คุณบอกฉัน
บอกให้รอ
และตอนนี้คุณต้องการให้ฉัน ปิดปากเงียบงั้นเหรอ
ทำไมฉันต้องทำด้วย
ถ้าคุณเปิดเผยมันไม่ได้ ฉันจะจัดการแทนคุณเอง
ไปคุยกับทางโรงเรียน
และภรรยาของคุณ
- ถ้ารู้อย่างนี้ฉันทำไปตั้งนานแล้ว - ฟังนะ
ให้มันจบลงตรงนี้เถอะ
มันจะได้ไม่ทำร้ายคุณอีกต่อไป
ผมไม่สามารถเป็นคน ที่คุณต้องการได้ คุณก็รู้เรื่องนั้นดี
ศาสตราจารย์คะ
ฉันรักคุณ
ฉันรักคุณมากเหลือเกิน
จูบฉันสิ...ได้โปรด
ได้โปรดหยุดเถอะ
หยุด...
มีอะไร ชองอี
อะไรนะ
หยุดร้องไห้แล้วก็รออยู่ที่นั่น พ่อกำลังจะไปที่นั่น
แม่...แม่
ต็อกอี...กลับมา
มันอันตราย
ต็อกอี
ที่นี่ 911
ฮัลโหล
แม่...แม่
เราจะทำยังไงกันดี.. โธ๋ ต๊อกอีผู้น่าสงสาร
ใครก็ได้ในที่นี้ช่วยที
ได้โปรดช่วยด้วย
- มีคนติดอยู่ข้างในไหม - มีค่ะ รีบๆเลยค่ะ
พ่อ...
แม่ยังอยู่ในห้องใช่ไหม
แม่...
ในวันนั้น...คลื่นขนาดใหญ่
ซัดโหมกระหน่ำพัดพา เอาทุกอย่างในชีวิตผมไป
ดังนั้นข้อความสามารถ มีได้หลายความหมาย...
ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงไป ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับการตีความ
ตัวอย่างเช่นบทบาทของ ชุนฮยาง
ในวรรณกรรมละครเพลงเรื่อง "ความรักของชุนฮยาง"
หรือที่นำมาทำเป็นวรรณกรรมแนวใหม่ เรื่อง"ดอกไม้ในเรือนจำ"
และถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์เรื่อง ชุนฮยาง
ล้วนแล้วแต่แตกต่างกันทั้งสิ้น
ความบริสุทธิ์สิ่งสุดท้ายที่ผมมี ได้ถูกเผากลายเป็นเถ้าถ่านไปพร้อมพวกเขา
- ดังนั้นข้อความสามารถมี... - ศาสตราจารย์พูดไปแล้ว
หลังจากวันนั้นทุกอย่าง ในชีวิตผมมันดูพร่ามัวไปหมด.
8 ปีต่อมา
คุณคิดว่างานเขียนชิ้นนี้จะเป็นอีกชิ้น ที่เป็นหนังสือขายดีใช่ไหมครับ
แต่สิ่งที่ตรงกันข้ามหนังสือของผม กลายเป็นหนังสือขายดีหลังจากนั้น
และผมก็ทำงานอย่างบ้าคลั่งและกระตือรือร้น เพื่อจะหนีจากเรื่องราวในอดีต
แม่งเอ้ย
ศาสตราจารย์
ศาสตราจารย์คะ
คุณจะไปเข้าร่วมประชุมกับใคร ในโตเกียวเหรอคะ
คุณถามทำไม
ฉันขอไปด้วยได้ไหมคะ
ฉันต้องการไปเดทกับคุณที่ชิบูย่า
มันจะต้องโรแมนติกแน่ๆ เลย
เราต้องไปที่ชิบูย่าถึงจะโรแมนติกใช่ไหม
แล้วเรื่องวิทยานิพนธ์และ รายการโทรทัศน์ของเธอจะว่าไง
คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอกคะ
ผมก็เคยบอกคุณว่าความรักของเรา คงจบได้แค่ภายในห้องเท่านั้น
คุณต้องการให้คนนินทา ตอนที่เห็นเราอยู่ด้วยกันงั้นเหรอ
การอยู่กับฉันมันน่าอายนักงั้นเหรอ
ก็คิดซะว่าที่นี่เป็นข้างนอกก็แล้วกัน
นั่นมันไร้สาระ...ตั้งแต่ฉันพบคุณ...
นี่แหละข้างนอก นอกบ้านคุณแล้วก็นอกบ้านผม
ให้คิดซะอย่างนั้น ไม่เห็นจะยากเลย
สำหรับเยาวชนคนรุ่นใหม่ ความฝันก็เป็นเหมือนความรัก...
ที่จะพาคุณก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
หนูจะออกไปข้างนอก
ไปไหน
ไปหาพี่สาวห้องข้างๆ
ไปทำอะไรกับริมฝีปากของลูก
ความกังวลของผมตอนนี้ ก็เห็นจะมีแต่ลูกสาวผม...ชองอี
เราควรหางานที่เราทำให้เหมือนกับ ที่เรามีความรักครั้งแรกที่ใสซื่อบริสุทธิ์
ดีครับ...ผมก็คิดว่าอย่างนั้น
และแล้วบทเรียนน่าสะพรึงกลัว ความความทะเยอทะยานของผม
ก็ได้เข้ามาเยือน
มันรู้สึกพล่ามัวนัยน์ตา แล้วทุกอย่างก็มองดูได้ไม่ชัด
คุณมีอาการเสื่อมสภาพ ของจอประสาทตา
นั่นมันหมายความว่ายังไงครับ
ปัญหาที่เกิดจากสภาพภายใน จอประสาทตาของคุณ
จะส่งผลทำให้มองสิ่งต่างๆ ไม่เห็น
แถมยังมีโรคเบาหวานด้วย
และอีกทั้งการดื่มสุราและการสูบบุหรี่
รวมทั้งการเขียนทั้งหมด มีผลกระทบต่อระบบสายตา
หมอคิดว่าคุณกำลังเผชิญภาวะแทรกซ้อน
แต่มันจะดีขึ้นถ้าผมเข้าทำการรักษาใช่ไหม
หมอเกรงว่าคงยังไม่มีวิธีที่สมบูรณ์แบบ
หมอกำลังบอกผมว่า
ผมอาจสูญเสียสายตาของผมไปตลอดใช่ไหม
ในกรณีที่สถานการณ์เลวร้าย...ก็น่าจะใช่
แต่อย่างน้อยเราก็สารถชะลออาการได้
แล้วก็อย่าลืมทานยาบรรเทา โรคเบาหวานด้วยนะคะ
และอย่าออกกำลังกายหักโหมเกินไป
นอกจากนี้ควรงดเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์และบุหรี่ด้วย
แล้วเรื่องมีเซ็กละครับ
อะไรนะคะ
ผมได้ยินมาว่าคุณไปที่หมู่บ้าน ระดับหรูหราในกังนัม
อะไรนะครับ
ข่าวลือบอกว่ามันเป็นสถานที่ เล่นการพนันที่ผิดกฎหมาย
ผมได้ยินจากแหล่งข้อมูลสาธารณะ ว่าเกี่ยวกับการฟอกเงินของกองทุนกลุ่มเคกรุ๊ป
ผมรู้มาว่าคุณไปที่หมู่บ้านนั้นกับนายลี ซีอีโอของกลุ่มเงินทุนเคกรุ๊ป
เราคงจะไม่เข้าไปยุ่มย่าม ถ้ามันไม่เป็นการทำลายชื่อเสียงของโรงเรียน
ท่านคณบดีครับ
ผมรู้สึกไม่ดีที่ทำแบบนี้ในฐานะที่คุณ เป็นหน้าเป็นตาของคณะเรา
คุณจะได้รับอนุญาตให้ลาพักได้ตั้งแต่ตอนนี้
ล้มเลิกหมดเลยเหรอ
ฉันแทบจะไม่เชื่อเลยว่า ไอ้บ้านั่นจะมาเป็นซีอีโอ
ไอ้คนไม่มีประสบการณ์เข้ามาบริหารงาน
นายรู้ไหมว่าฉันทุ่มกับงานนี้ไปเท่าไหร่
รถใหม่ของฉันก็พลอยหายไปด้วย
- อย่างน้อยนายก็ยังมีหนังสือขายดี... - หุบปากไปเลย
ฉันเองก็ทุ่มเทกับมันตลอด 3 ปีเต็มๆ และก็วางเงินมัดจำไว้แล้วด้วย
ชองอีเองก็เที่ยวเตร่ไปทั่ว โดยที่ไม่สนใจผมเลย
เธอดูเหมือนคนสิ้นหวัง
ค้นหาใครสักคนจะเป็นที่พึ่ง แม้เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ
ศาลกลางกรุงโซล
เอกสารแนบห้ามเคลื่อนย้ายชั่วคราว
แจ้งการจับกุมงั้นเหรอ...นี่มันอะไรกัน
ไม่มีอะไร...สนใจแต่เรื่องของลูกเถอะ
- คุณพักอยู่ที่ห้องข้างๆ นี้ใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ฉันเดาว่าชองอีคงไม่อยู่บ้าน
ฉันทำแพนเค้กมาให้เธอ
เวลานี้เธอยังอยู่ที่โรงเรียน
คุณไม่ชอบแพนเค้กเหรอคะ
คุณคงเป็นศาสตราจารย์ชิม
ฉันได้ยินมาจากชองอี
ว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้ประสิทธิภาพ การมองเห็นของคุณไม่สู้จะดีนัก
คุณคงสนิทกับลูกสาวผมมากสินะ
ใช่...เราเข้ากันได้ง่าย
แสงแดดระยิบระยับที่ตกกระทบเหมือนดอกไม้ไฟ
ส่องแสงเรืองรองบนผมของเธอ
ฉันชอบวรรณกรรมเรื่องนี้
งั้นเหรอ
ศาสตราจารย์...คิดซะว่าฉันเป็น แฟนวรรณกรรมของคุณ
ทำตัวตามสบายๆ กับฉันก็ได้
ฉันชื่อเซจอง...ยุนเซจอง
เป็นเกียรติที่ได้รู้จักคุณ...คุณยุนเซจอง
ช่วงนี้พ่อเธอเป็นไงบ้าง เขาดูเหมือนจะหว้าเหว่
เขาเป็นคนโดดเดี่ยวอีกทั้งประสิทธิภาพ การมองเห็นก็ไม่สู้จะดี
แต่หนูเกลียดเขา
เธอทำแบบนั้นไม่ได้นะ ยังไงซะเขาก็เป็นพ่อของเธอ
ฉันพิมพ์งานให้เขาเมื่อวานนี้
คุณทำอะไรนะ..ทำไม
ฉันชอบวรรณกรรมของเขามาก
ให้ฉันช่วยเขาพิมพ์ได้ไหม
งั้นก็แสดงว่าหนูได้เจอคุณทุกวันใช่ไหม
มีอะไรเหรอ
ฉันอ่านลายมือของคุณไม่ออก
ตรงไหน
ถ้าโลกทั้งโลกหายไป ความรู้สึกมันจะเป็นยังไงนะ
แล้วไงต่อ
ผมเขียนอะไรลงไปเนี่ย
ช่วงนี้การมองเห็นของคุณเป็นไงมั้ง
มันแย่ลงมากกว่าตอนที่ฉัน เจอคุณครั้งแรกใช่ไหม
คิดว่าอย่างงั้นนะ แต่ก็ยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์
แล้วผมก็ไม่ได้ไปโรงพยาบาลสักพักนึงแล้ว
สิ่งต่างๆ ที่มองเห็นมัน ไม่ชัดเจนเหมือนแต่ก่อน..
และบางจุดก็ดูพล่ามัวไปเลย
แว่นตาก็ไม่เห็นจะช่วยอะไรได้
ไปหาจักษุแพทย์กับฉัน ฉันรู้จักแพทย์ผู้เชี่ยวชาญอยู่คนนึง
ไปกับฉันนะ
ฉันหวังจริงๆ ว่าดวงตาของคุณ จะกลับมาดีเหมือนเดิม
เพื่อที่คุณจะได้กลับมาสร้างสรรค์ งานเขียนได้อีกครั้ง
ถึงลายมือจะแย่
แต่งานเขียนของคุณเมื่อเร็วๆ นี้ ยอดเยี่ยมมากเลย
ถึงมันจะไม่ง่ายนักแต่ก็พอมีทางรักษา
จริงเหรอคะ
มีเทคโนโลยีการรักษาที่ลำหน้าจากประเทศอังกฤษ
เราจะสั่งยาให้ทานสักหนึ่งเดือน หลังจากนั้นค่อยทำการผ่าตัด
ถึงโอกาสจะไม่สูงนัก แต่ก็น่าจะคุ้มค่าสำหรับความพยายาม
ขอบคุณมากครับ
สุขสันต์วันเกิดสำหรับชองอี
อธิฐานสิจ๊ะ
พ่อมองเห็นนะว่าลูก กำลังทำหน้าบึ้งอีกแล้ว
ศาสตราจารย์คะ
พรุ่งนี้คุณควรจะไปพบหมอนะคะ
- ฉันจะไปกับคุณ - ขอบคุณนะ
ได้เวลาทานยาแล้วค่ะ
คุณรู้สึกอย่างไรบ้างครับ
ผมสามารถมองเห็นเป็นรูปร่างได้ ถึงแม้ว่ามันจะเบลอๆ
กับด้วยดวงตาข้างซ้ายก่อนหน้านี้
แต่ตอนนี้มันเห็นแต่เงาสลัวๆ เท่านั้น...
สักครู่นะครับ
แล้วตอนนี้ละครับ
ผมเห็นแต่วงแหวนสีดำวิ่งรอบดวงตา
ทั้งหมดมันเรือนลาง
มันคงเป็นปฏิกิริยา ของการรักษาด้วยยา
ตอนนี้เราพร้อมที่จะดำเนินการ ขั้นตอนต่อไปแล้ว
หมอหมายถึงการผ่าตัดใช่ไหมครับ
ใช่ครับ
คุณจะได้กลับมาเห็นโลก ที่แสนสดใสอีกในไม่ช้านี้
ขอบคุณครับ
แล้วค่าใช่จ่ายจะสักเท่าไหร่ครับ
แล้วผมจะปรึกษากับญาติของคุณนะครับ
ทำไมคุณไม่บอกผมเรื่องค่าผ่าตัด นั่นมันแพงมากไม่ใช่เหรอ
ปล่อยให้ฉันหาทางเอง
คุณเองก็ใช้เงินตั้งมากมายแล้วเพื่อ ยุติการอายัดทรัพย์สินของคุณ
เซจอง
ไปบ่อนกัน
ผมแค่ต้องการปลดปล่อยความเครียด
ได้โปรดทำตามที่ผมบอกด้วย...เดี๋ยวนี้เลย
ผมยังพอมีเงินอยู่
ตามใจคุณค่ะ
- คิงข้าวหลามตัด มีใครลงเพิ่มไหม - เพิ่มหนึ่งพัน
เพิ่มหนึ่งพัน
เปิดไพ่
เอาไปหนึ่งพัน
กินหนึ่งพัน..อีกครั้งนะ เปิดไหม
- เปิด หนึ่งพันนะ - สู้หนึ่งพัน
สู้หนึ่งพัน จะเปิดไพ่ใบสุดท้ายนะ
- 6 ข้าวหลามตัด เพิ่มไหม - เพิ่มหนึ่งพัน
เพิ่มหนึ่งพัน
- เพิ่มไปเลย 5000 - เพิ่มด้วย 5000
มีใครสู้ 5000 ไหม
- สู้ - สู้ 5000
จะเปิดไพ่แล้วนะ
คอยดูนะวันนี้โชคเข้าข้างเรา
ห้องพักชั้นบนยังไม่เปิดอีกเหรอ
เซจอง
คะ
ผมคิดว่าวันนี้ผมสามารถทำได้ทุกอย่าง
ฉันสามารถหาเงินค่าผ่าตัดได้ แค่ช่วงพริบตาเดียว
เราได้เกือบแสนเลยใช่ไหม
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว วันนี้เอาให้สุดๆ ไปเลย
ใช่แล้วคะ ศาสตราจารย์ เอาให้บ้ากันไปข้างนึงเลยคืนนี้
เปิดไพ่
- หนึ่งหมื่น - ลงสู้
หนึ่งหมื่น
เปิดไพ่
- เพิ่มเป็นสองหมื่น - เพิ่มสองหมื่น
เปิดไพ่
ลงสู้สองหมื่นไหม
ลงสู้
- สองหมื่น - สองหมื่น
ลงสู้เท่ากับจำนวนที่มีในกอง
- ลงสู้ - ลงสู้นะ จะเปิดไพ่แล้วนะ
- ไปเรียกเจ้ามือมา - หยุดเถอะค่ะ
ผมต้องเอาเงินของผมคืนมา
เจ้ามืออยู่ไหน
สัญญากู้ยืม
ยอดเงินยืม 90,000 ดอกร้อยละ 45
ลูกหนี้: คิมฮักคยู ครบกำหนดไถ่ถอน: 30 กันยายน 2014
มาทานแพนเค้กหน่อยดีกว่า
อร่อยไหม
- คุณเซจอง - มีอะไรเหรอ
คุณทำให้หนูนึกถึงแม่
แม่เป็นคนน่ารัก แต่โชคไม่ดี
แม่อยู่บนเตียงทั้งวัน เนื่องจากภาวะเศร้าซึม
แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของแม่
หนูคิดว่าคุณมีอะไรคล้ายๆ แม่
ทั้งอ่อนหวานและอ่อนโยน
แต่
หนูไม่ต้องการให้คุณมาเป็นแม่หนู
คุณจะแต่งงานกับพ่อของหนูใช่ไหม
ไม่...ฉันไม่แต่งหรอก
- ผมจะทำยังไงดี - เรื่องอะไรเหรอ
เรื่องเงิน
ถ้าดวงตาผมยังดีอยู่ ผมคงจะทำอะไรได้มากกว่านี้
ผมต้องการที่จะเห็นคุณด้วยเหมือนกัน
ฉันไม่อยากจะคิดเลยว่า มันจะน่าตัวแค่ไหน
ถ้าฉันตกอยู่ในสภาพเดียวกับคุณ
แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ไม่ต้องเป็นห่วงนะ คุณยังมีฉันกับชองอี
รอเวลาฉันหน่อย
ฉันจะหาทางออกเอง
ชองอีอยู่ที่ไหน
เธอเข้าไปนอนได้สักพักแล้ว
ใครนะ
นั่นชองอีใช่ไหม
เป็นเธอแน่ๆ ใช่ไหม
เธอเห็นเราสองคน ใช่ไหม
ไม่เป็นไรนะ
เธอคงจะเข้าใจถ้าผมบอกว่า คุณกับผมกำลังจะแต่งงานกัน
แน่นอนเธอต้องเข้าใจ
จะเป็นยังไงถ้าเธอไม่เข้าใจ
เพราะเธอยังเป็นสาวน้อยที่ห่วงพ่ออยู่
คุณเป็นใครครับ
เจ้ามือชเวเอง...ศาสตราจารย์
ผมคงใช้เวลาไม่มาก
หนี้สินของคุณพร้อมกับดอกเบี้ยสูงลิ่ว...
เราจะทำยังไงกันดี
ผมจ่ายคืนคุณได้ ขอแก้มืออีกสักรอบ
อย่าพูดอะไรไร้สาระที่จะจ่ายหนี้ ด้วยการเล่นการพนัน
ชองอีซินะ...เพิ่งกลับเหรอ
ฉันเป็นเพื่อนของพ่อเธอ ไม่ต้องไล่เราไปหรอกนะ
เธอดูสวยมากจริงๆ เลยนะ
เข้าไปในห้อง
เห็นทีเราก็ต้องไปเหมือนกัน
ไหนๆ แม่สาวน้อยก็กลับมาแล้ว
เธออายุเท่าไหร่
ต่อไปนี้คงได้เจอกันบ่อยขึ้นนะ
นี่ไม่อยากจะเชื่อเลย
อะไร
มันคืออะไร
หนูกลัวมากแม้แต่บ้าน หนูยังไม่อยากจะกลับเลย
เขาจะมาที่บ้านของเราทุกวัน
มันกำลังจะทำให้หนูเป็นประสาท
หนูกับพ่อ...เราควรจะทำยังไงกันดี
หนูคงจะรู้สึกปลอดภัยมากกว่า ถ้าคุณแต่งงานกับพ่อหนู
ไม่ต้องเป็นห่วงนะ เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องนี้เอง
พวกทำอะไรกันอยู่
พวกแกนี่มันโหดเหี้ยมจริงๆ
คุณเป็นไรไหม...ศาสตราจารย์
ทั้งหมดนี้มันเรื่องบ้าอะไร
ผมต้องขออภัยด้วยนะครับ ประคองเขานั่งหน่อยสิ
ผมต้องขอโทษด้วยครับ ที่พวกเขาหยาบคายกับคุณ
พวกแกทำบ้าอะไรกันเนี่ย
ผมขอโทษจริงๆ
ผมมีทางออกสำหรับแก้ปัญหาให้คุณ
ส่งตัว ชองอี ไปญี่ปุ่นเถอะ
คุณกำลังพูดเรื่องอะไร
ไม่มีทางเด็ดขาด
ไม่ว่าจะเป็นยังไงผมจะปกป้องเธอ
ให้ผมพูดให้จบก่อนสิ
ฟังให้ดีๆ นะ
คิดเสียว่าเป็นการไปฝึกอบรม ที่ต่างประเทศก็แล้วกัน
ทั้งหมดที่เธอต้องทำก็แค่ พูดคุยกับพวกคนชั้นสูง
มันอาจจะเป็นโอกาสของเธอ
ทำไมพวกแกไม่ฆ่าฉัน แล้วก็ขายศพฉันซะเลยเล่า
ก็คงได้เงินมาบ้าง
จะแลกกับความตายแล้วจะได้อะไร ต้องการให้ สาวน้อยเป็นเด็กกำพร้างั้นเหรอ
ถ้าคุณเห็นด้วยกับแผนของผม ผมสามารถจ่ายค่าผ่าตัดให้คุณด้วย
ฉันสามารถเขียนวรรณกรรมได้
ผมเป็นนักเขียนที่มียอดขายสูงสุด
- ให้ผมเขียนหนังสือให้คุณเถอะนะ - เข้าใจๆ...ฉับเขาไว้สิ
ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลย
อย่างแรกสุดเลย คุณควรจะไปรักษาตาคุณซะก่อน
เพื่อรอเวลาให้ลูกสาวคุณกลับมา
แล้วเห็นหน้าอันสวยงามของลูกสาวคุณ แบบนั้นไม่ถูกต้องเหรอ
ฉันได้ลายนิ้วมือแล้ว
ไอ้สารเลว
ทำไมต้องทำให้มันยุ่งยาก ดื้อด้านไม่เข้าเรื่องด้วย
พาเขาไปส่งบ้านด้วย
ได้โปรดเอาเงินกลับไปด้วยนะครับ
เมื่อการมองเห็นฉันกับมาดีเมื่อไหร่ แกได้ชดใช้คืนแน่ไอ้สารเลว
ต้องขอบคุณเงินของฉัน ถึงจะถูกสิวะไอ้ชาติชั่วเอ้ย
หน้าคุณไปโดนอะไรมา
พาผมไปผ่าตัดด้วยไอ้เงินพวกนี้
คุณไปทำบ้าอะไรมา
แค่นี้ก็มาไกลเกินพอแล้ว
ฉันถึงขนาดต้องออกจากบาร์ก็เพื่อคุณ
คุณกำลังพูดเรื่องอะไร
ชองอีอยู่ที่ไหน
ลูกสาวฉันอยู่ไหน
ชองอี ลูกพ่อ
สาวน้อยที่น่าสงสารของพ่อ...
ชองอี...
ตื่นแล้วเหรอ
เธอควรที่จะทำตัวดีๆ นะ
รู้ไหมว่านี่คืออะไร
นี่เป็นบันทึกการยินยอมที่พ่อของเธอ ยอมขายเธอเพื่อแลกกับเงิน
พวกแกมันสารเลวคงไปขู่เขามา
พูดระวังปากหน่อย
ฉันไม่ได้ข่มขู่ใครทั้งนั้น
เขายอมเซ็นสัญญาเพื่อแลกกับเงิน เพื่อการมองเห็นของเขาอีกครั้ง
อย่ามาพูดหมาๆ ไอ้เศษสวะ
ฉันเตือนแล้วนะ ว่าให้ระวังปากของเธอหน่อย
แน่นอน ก็ใช้เวลาสักพักนะ กว่ายอดคุณพ่อของเธอจะยอม
แล้วเซจองล่ะ
แกรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นั่น
เธอหมายถึง ต็อกอี นะเหรอ
โธ๋...แม่สาวน้อยไร้เดียงสา...
เธอคงไม่เคยสงสัยอะไรเลยงั้นเหรอ
เมื่อเพื่อนบ้านของเธอมาทำดีกับเธอแบบนั้น
ฉันค่อนข้างที่รู้สึกตื่นเต้น
6 เดือนต่อมา
ฉันทำของโปรดของคุณ...สตูว์กิมจิ
อาหารที่ฉันทำไม่อร่อยเหรอ
รสชาติมันแปลกๆ
คุณคิดว่าฉันจะให้คุณกิน ของที่มันกินไม่ได้งั้นเหรอ
ฉันยอมสละทุกอย่าง
เพื่อมาดูแลคุณ
อย่างน้อยก็น่าจะขอบคุณฉัน
ผมรู้...ผมรู้...ผมมันไม่ดี
เลิกต่อล้อต่อเถียงกัน แล้วมาช่วยถูตัวให้ผมดีกว่า
ได้ข่าวชองอีบ้างไหม
ฉันเคยมีลูก
อะไรนะ
แล้วตอนนี้ลูกเธออยู่ที่ไหน
เขาตายแล้ว
เพราะพ่อของเขา
ฉันเป็นเพียงเด็กสาวไร้เดียงสา
ทำงานที่สวนสนุกเล็ก ๆ แห่งนึง
ฉันเป็นคนอ่อนต่อโลก
- แม่ของฉันพูดไม่ได้ - แม่...แม่รักหนูไหม
- แต่รักฉันอย่างสุดซึ้ง - หนูก็รักแม่ที่สุดเลย
ไอ้ชาติชั่วนั่นทำลายทุกอย่าง
ไอ้ชาติชั่วนั่นฆ่าลูกน้อยที่เพิ่งเกิด และฆ่าแม่ของฉัน
คุณเข้าใจหรือยัง
คุณทำลายมันทำลายทุกอย่าง
คุณทำลายชีวิตฉัน คุณมันสารเลว
ดังนั้น
เป็นคุณเองสินะ
ผมเคยสงสัย...
แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคุณ
ฉันหมดสิ้นทุกๆ อย่าง
แต่ฉันก็ต้องดิ้นรนทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด
ฉันสาบานกับตัวเองว่าจะต้อง ทำให้คุณได้รับบทเรียนแบบเดียวกับฉัน
ความแน่วแน่ของฉันเริ่มลดน้อยลงทุกที
แต่เมื่อฉันได้พบกับคุณ
คุณมันไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ยังเป็นไอ้สารเลวที่เห็นแก่ตัว
รับรู้อะไรบ้างไหม
เข้าใจไหม
รู้เรื่องพวกนั้นบ้างไหม
เป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนั้นได้ยังไง รู้ตัวเองบ้างไหม
พอใจหรือยัง
ลูกสาวของคุณ เธอตายไปแล้ว แม้แต่ศพก็ไม่มีวันหาเจอ
สาสมใจแล้วละซิ
ต็อกอี
เขาไม่มีวันมองเห็นได้อีก
นอกเสียจากว่ามีการปลูกถ่าย
ร่างกายและจิตวิญญาณของผม ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง
ถึงแม้กระทั้งความเจ็บปวด ก็ไม่สามารถรับรู้มันได้
แต่ผมก็ยังยอมยังอยากให้เธออยู่ ถึงแม้เธอจะอยู่เพื่อเฉลิมฉลอง
ความสำเร็จของการแก้แค้นของเธอ
นี่คือความลับที่ไม่มีใครรู้
ไปสูดอากาศข้างนอกกันเถอะ
นี่เป็นงานเขียนที่สวยงามมาก
คุณเป็นคนน่าเหลือเชื่อจริงๆ...ศาสตราจารย์
พิมพ์ได้เยี่ยมยอดในขณะที่ มองอะไรไม่เห็นเลย
นอกจากนี้เป็นงานเขียนที่ดีที่สุด เท่าที่คุณเคยเขียนมา
นี่คือความลับที่ไม่มีใครรู้
ผมจะเดินไปรอบๆ ดาวที่ส่องแสงสลัวๆ
ที่จะเข้าถึงหัวใจของคุณ
ผมยังเขียนไม่เสร็จเลย
ทำไมคุณไม่เขียนแบบนี้ ในตอนที่คุณยังพร้อมทุกอย่าง
ทำไมมาเขียนงานดีๆ
เอาอีตอนที่แทบจะไม่มีความหวังเลย
ต็อกอี
คิดถึงฉันไหม
นั่นลูกใช่ไหม...ชองอี
สาวน้อยของฉัน
หวัดดีค่ะพ่อ
แว่นตาเท่ห์จัง
ฉันอยากกินแพนเค้ก
คุณคงไม่รู้หรอกว่าฉันคิดถึง แพนเค้กฝีมือของคุณมากแค่ไหน
รู้สึกดีจังที่ได้กลับมา
ผู้อาวุโสนั่นถามฉันว่า ที่ไหนที่ฉันอยากใช้ชีวิตอยู่
ดังนั้นฉันเลยตอบว่า"อยู่กับคุณ"
แล้วเขาก็ให้เงินเช็คฉันวันละใบ
ให้ทายซิว่ามันเท่าไหร่
ต่อเช็คใบหนึ่ง
หนึ่งพันเหรียญ
ฉันบอกเขาว่าฉันไม่ต้องการเงิน
แต่แค่อยากจะอยู่กับเขา
แล้วเขาก็ถามว่าถ้าไม่ใช่เงิน แล้วฉันต้องการอะไร
ฉันบอกเขาว่าฉันไม่สนในแค่เศษเงิน
แต่สนใจเงินทั้งหมดที่เขามี
แล้วเขาก็ดีดหน้าผากฉันด้วยนิ้วของเขา
เขาเป็นเหมือนเด็ก
คุณฟังฉันอยู่หรือเปล่า
ฟังซิ
ฉันอยากกินมันมานานแล้ว อร่อยจัง
ไหนคุณรับประกันว่าเธอจะไม่มีวัน ออกมาจากที่นั่นได้
เด็กสาวนั่นดูเหมือนจะออกมาแล้วนะ
หลังจากจ่ายหนี้ทั้งหมดของเธอ
นอกจากนี้เธอดูเหมือนจะอาฆาตร้ายแรงซะด้วย
ผมคิดว่าถึงเวลาที่ผู้หญิง 2 คน จะต้องจัดการ ความอาฆาตแค้นด้วยตัวเองซะแล้ว
รอยแผลเป็นนี่...
มันเป็นเพราะพ่อของฉันใช่มั้ย
คุณได้รับการชดใช้มามากพอแล้ว
แล้วเธอจะมัวรออะไรอยู่
คุณคงต้องทนทุกข์ทรมานเป็นอย่างมาก
จากสาวน้อยตัวเล็กๆ เหมือนกับตอนที่ฉันพบคุณ
ฉันเดาว่านั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไม คุณถึงทำกับฉันและพ่อ
ฉัน...
ฉันถึงขั้นเคยคิดที่จะให้คุณมาเป็นแม่ของฉัน
ฉัน...
ฉันเองก็ทุกข์ทรมานมากไม่แพ้กัน
ฉันเองก็เกือบเข้าใกล้ความตายก็เพราะคุณ
ฉันจะให้คุณชดใช้แบบเดียวกัน กับในสิ่งที่คุณได้ทำกับเรา
หลบไป
ผมเคยบอกแล้วไงว่าไม่ให้มาที่นี่อีก
คุณควรจะรับผิดชอบตั้งแต่ต้นจนจบสิ
หยุดพูดได้แล้ว
ผมไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อีกแล้ง
นับจากนี้ไป...มันเป็นการต่อสู้ ที่คุณต้องจัดการเอง
ลูกพี่...เขามาแล้วครับ
ท่านครับ...เป็นเกียติอย่างยิ่ง ที่มาเยือนที่นี่ครับ
คงสักพักแล้วสินซินะ
เชิญทางนี้ครับ
มาไปที่คลินิกเดี๋ยวนี้
มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญเข้ามา
ฉันหิวจัง
เธอเป็นคนจัดการเรื่องตลกทั้งหมดนี้ใช่ไหม
ต็อกอี
เธอทำบ้าอะไรของเธอ
ฉันเคยบอกคุณแล้วไง...
ว่าฉันจะให้คุณชดใช้ แบบเดียวกับที่คุณทำกับเรา
ฉันรู้ว่าไอ้หมอนั่นร่วมหัวกับคุณ ทำให้พ่อของฉันตาบอด
แล้วไงต่อ
ฉันคิดว่าตอนนี้เธอมันเหมืนหมาจนตรอก
เธอมันมาไกลเกินไปแล้ว
อย่าตำหนิฉันเลย
ให้ฉันเจอเขาสักครั้งก่อน
เธอจะได้พบแน่
และคุณก็จะได้พบพ่อฉันเหมือนกัน
ผ่านดวงตาคู่นั้น
ชองอีบอกว่าเธอจะพาแพทย์ที่เก่งที่สุดมาก
เรายังออกไปเดินเล่นด้วยกันเลย
เธอเปลี่ยนไปค่อนข้างมาก
ฉันไม่สามารถอยู่กับคุณได้อีกต่อไป
ทำไมไม่หล่ะ
ผมจะได้กลับไปทำงานและ ตีพิมพ์หนังสือเล่มใหม่หลังการผ่าตัด
ผมรู้สึกมั่นใจเป็นอย่างมากเกี่ยวกับ หนังสือที่จะออกจำหน่าย
ต็อกอี
เราสามารถเริ่มต้นใหม่กันอีกสักครั้ง
ได้โปรดให้
โอกาสผมอีกสักครั้ง
ทำทุกอย่างเพื่อคุณแลชองอี
หยุดพูดแบบนั้นได้แล้ว
อย่ามาทำเหมือนว่าคุณเป็นคนดี
คนมันควรจะเป็นไอ้คนสารเลวต่อไปตลอด
คุณต้องเป็นอสูรร้ายไปจนถึงที่สุด
ผมขอโทษจริงๆ
ศาสตราจารย์
เมื่อก่อนอะไรคือสิ่งที่เรามี
มันเรียกความรักเหมือนกัน
แต่ผมก็ไม่มีทางเลือกอื่น
โปรดยกโทษให้ผมด้วย
ที่ทำให้คุณทุกข์ทรมานเป็นอย่างมาก
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันให้คุณเจ็บปวดมากเกินไป
ต็อกอี...ตอนนี้กลับบ้านกันเถอะ
ต็อกอีผมรักคุณ